Posto

  • PËR MENAXHIMIN E INTEGRUAR TË BURIMEVE UJORE2


    Data e hyrjes ne fuqi: 12/06/2013


    Propozuar nga: Presidenti i Republikës


    Data e miratimit: 11/15/2012


    Statusi i ligjit: I ndryshuar


    Data e ligjit: 11/15/2012


    Numri i fletores zyrtare: 157


    Data e fletores zyrtare: 12/06/2012


    Fushat e veprimit te aktit: Ujë (Rezerva ujore)


    Faqja e fletores zyrtare: 8498


    Numri i ligjit: 111/2012



    LIGJ
    Nr. 111/2012
    PËR MENAXHIMIN E INTEGRUAR TË BURIMEVE UJORE2


    Në mbështetje të neneve 78 dhe 83 pika 1 të Kushtetutës, me propozimin e Këshillit të
    Ministrave,
    KUVENDI
    I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË
    VENDOSI:
    KREU I
    DISPOZITA TË PËRGJITHSHME
    Neni 1
    Qëllimi
    Ky ligj ka si qëllim:
    a) mbrojtjen dhe përmirësimin e mjedisit ujor, të ujërave sipërfaqësore, qofshin të përkohshme
    apo të përhershme, të ujërave të brendshme detare, të ujërave territoriale, zonave ekonomike ekskluzive,
    shelfit kontinental, të ujërave ndërkufitare, të ujërave nëntokësore, si dhe të statusit të tyre;
    b) sigurimin, ruajtjen, zhvillimin dhe shfrytëzimin sa më racional të burimeve ujore, të
    domosdoshme për jetën dhe për zhvillimin social e ekonomik të vendit;
    c) shpërndarjen e drejtë të burimeve ujore, sipas qëllimeve të përdorimit dhe drejtimin e
    administrimin e efektshëm të tyre;
    ç) mbrojtjen e burimeve ujore nga ndotja, shpërdorimi dhe harxhimi mbi nevojat faktike;
    d) përcaktimin e kuadrit institucional, në nivel kombëtar e vendor, për vënien në jetë të një
    politike kombëtare për administrimin dhe menaxhimin e burimeve ujore në të mirë të komunitetit dhe
    interesave socialë dhe ekonomikë të vendit.
    2 Ky ligj është përafruar plotësisht me:
    Direktivën 2000/60/KE të Parlamentit Europian dhe të Këshillit, datë 23 tetor 2000, “Ngritja e një kuadri ligjor për
    veprimet e komunitetit në fushën e politikës së ujërave”. Numri CELEX: 32000L0060 , Fletorja Zyrtare e Bashkimit
    Europian, Seria L, Nr. 327, datë 22.12.2000, faqe 1 – 73.
    8499
    Neni 2
    Fusha e veprimit
    1. Dispozitat e këtij ligji rregullojnë marrëdhëniet juridike që lindin nga përdorimi i burimeve
    ujore në Republikën e Shqipërisë.
    2. Dispozitat e këtij ligji zbatohen për:
    a) ujërat brendshme detare, ujërat territoriale, vijën bregdetare, zonën ekonomike ekskluzive,
    shelfin kontinental, ujërat sipërfaqësore e nëntokësore, së bashku me shtresat ujëmbajtëse dhe reshjet
    atmosferike, ujërat ndërkufitare, burimet natyrore dhe ujërat e lagunave e zonat e mbrojtura;
    b) ujërat kurative, minerale, termominerale dhe gjeotermale, me përjashtim të ujërave minerale
    dhe gjeotermale që janë të përshtatshme për nxjerrjen e lëndëve të para minerare ose shfrytëzimin e
    energjisë termike të akumuluar për qëllime të prodhimit të energjisë, të cilat rregullohen me ligj të
    veçantë.
    Neni 3
    Objekti i ligjit
    Dispozitat e këtij ligji kanë si objekt të përcaktojnë:
    a) sigurimin, mbrojtjen dhe shfrytëzimin racional të burimeve ujore;
    b) zbatimin e planeve konkrete për përmirësimin e burimeve ujore, mbrojtjen e ujërave
    sipërfaqësore, të përkohshme apo të përhershme, të ujërave të brendshme detare, zonës ekonomike
    ekskluzive, shelfit kontinental, të ujërave ndërkufitare, të ujërave nëntokësore dhe të statusit të tyre;
    c) promovimin e përdorimit të qëndrueshëm të ujit nëpërmjet mbrojtjes afatgjatë të burimeve
    ujore;
    ç) zbatimin e metodave dhe kushtet për menaxhimin e integruar, përdorimin racional të burimeve
    ujore e mbrojtjen e cilësisë ekologjike të tyre;
    d) krijimin e strukturave administrative për menaxhimin e burimeve ujore, si dhe ushtrimin e
    funksioneve të tyre;
    dh) marrjen e masave për zbutjen efektive të përmbytjeve dhe thatësirave;
    e) monitorimin e statusit të ujërave, përdorimin racional dhe pakësimin e ndotjes;
    ë) parandalimin e përkeqësimit të mëtejshëm, mbrojtjen dhe përmirësimin e gjendjes së brigjeve,
    të ekosistemeve tokësore dhe ligatinave që varen drejtpërdrejt nga ekosistemet ujore.
    Neni 4
    Përkufizime
    Në këtë ligj termat e mëposhtëm kanë këto kuptime:
    1. “Agjencia Kombëtare e Mjedisit” është institucioni që është ngritur dhe funksionon sipas ligjit
    nr. 10 431, datë 9.6.2011“Për mbrojtjen e mjedisit”.
    2. “Agjencia Rajonale e Mjedisit” është dega rajonale përkatëse e Agjencisë Kombëtare të
    Mjedisit.
    3. “Akuifer” është një apo disa shtresa nënsipërfaqësore të shkëmbinjve a formacioneve të tjera
    gjeologjike të tokës, me porozitet dhe përshkueshmëri të mjaftueshme, që mundësojnë ose një rrjedhje të
    konsiderueshme të ujërave nëntokësore ose nxjerrjen e një sasie të konsiderueshme të ujërave
    nëntokësore.
    4. “Autoriteti përkatës i qeverisjes vendore” është njësia e qeverisjes vendore, në territorin e së
    cilës kryhet veprimtaria lidhur me ujërat.
    5. “Autorizim” është akti administrativ, me anën e të cilit i njihet titullarit të saj e drejta të
    kryejë një apo disa veprime, në përputhje me kushtet e përcaktuara në të. Formulari i autorizimit
    përcaktohet me vendim të Këshillit Kombëtar të Ujit.
    8500
    6. “Autorizim i posaçëm” është akti administrativ, me anën e të cilit i njihet titullarit të saj e
    drejta të kryejë një veprim të caktuar, në përputhje me kushtet e përcaktuara në të. Formulari i këtij
    autorizimi përcaktohet me vendim të Këshillit Kombëtar të Ujit.
    7. “Basen ujor” është sipërfaqja e tokës prej ku, përmes një numri përrenjsh, lumenjsh apo edhe
    liqenesh, të gjitha rrjedhat sipërfaqësore derdhen në një lumë, i cili derdhet në det, në një grykëderdhje
    të gjerë të vetme, në një deltë apo në një lumë tjetër.
    8. “Brigjet” janë rripat anësorë të tokës përgjatë deteve, liqeneve, rezervuarëve, lagunave dhe
    pellgjeve, si dhe përgjatë rrjedhës së shtratit të lumenjve e përrenjve që, në funksion të përdorimit,
    përfshijnë të paktën dy zona:
    a) me gjerësi 5 m në drejtim normal me tokën nga brinja e sipërme e shtratit natyror në brigjet e
    pjerrëta dhe 20 m nga vija e nivelit maksimal të plotave me probabilitet përsëritjeje, një herë në 25 vjet,
    të ujit në brigjet e sheshta, që përdoret për qëllime publike me dispozita të veçanta;
    b) me gjerësi 100 m në drejtim normal me tokën nga brinja e sipërme e shtratit natyror në brigjet
    e pjerrëta dhe 200 m nga vija e nivelit maksimal të plotave me probabilitet përsëritjeje një herë në 25 vjet
    të ujit në brigjet e sheshta, në të cilën çdo veprimtari e zhvilluar përcaktohet nga organet e administrimit
    a menaxhimit të burimeve ujore. Kufiri i ndarjes së bregut të pjerrët me bregun e sheshtë është pjerrësia
    10 për qind në drejtim normal me bregun.
    9. “Burimet ujore” janë të gjitha ujërat e brendshme detare, ujërat territoriale, vija bregdetare,
    zona ekonomike ekskluzive, shelfi kontinental, ujërat sipërfaqësore e nëntokësore, së bashku me
    shtresat ujëmbajtëse, reshjet atmosferike, nën juridiksionin dhe kontrollin e Republikës së Shqipërisë.
    10. “Burimet ujore gjeotermale” janë ujërat që kanë temperatura vazhdimisht më të larta se
    temperaturat mesatare vjetore atmosferike të rajonit, me efektin e temperaturës së nëntokës, në varësi të
    strukturës gjeologjike, që mund të përmbajnë materiale të shkrira dhe gaz në një sasi më të lartë se
    burimet ujore përreth, ku uji, avujt dhe gazi natyrshëm shpërthejnë ose nxirren nga vendet ku ato
    mbahen nëpërmjet ngrohjes nga nëntoka ose nga shkëmbinjtë e thatë dhe të nxehtë, nëpërmjet strukturave
    nëntokësore të modifikuara nga njeriu.
    11. “Burimet ujore minerale dhe termominerale” janë ujërat e ngrohta dhe të ftohta natyrore që
    ndodhen natyrshëm në thellësi të ndryshme të nëntokës e në kushte të përshtatshme gjeologjike, që
    ndodhen ose janë nxjerrë në sipërfaqe të tokës më vete nga një ose shumë burime, që janë të përcaktuara
    nga përmbajtja e tyre minerare apo komponentë të tjerë, të tillë si uji i pijshëm, uji kurativ dhe emra të
    ngjashëm.
    12. “Enti Rregullator i Ujit (ERRU)” është institucioni që ushtron veprimtarinë në bazë të ligjit
    nr. 8102, datë 28.3.1999 “Për kuadrin rregullator të sektorit të furnizimit me ujë dhe largimit e
    përpunimit të ujërave të ndotura ”, të ndryshuar.
    13. “Eutrofikim” është pasurimi i ujit me përbërës ushqyes, veçanërisht me komponime azotike
    ose fosforike që shkakton zhvillim të shtuar të algave dhe llojeve më të larta bimore, që krijojnë prishje
    të padëshirueshme të baraspeshës së organizmave të pranishëm në ujë dhe të kualitetit të këtij uji.
    14. “Horizont ujor” është një shtresë nënsipërfaqësore, shtresa të një shkëmbi ose shtresa të tjera
    gjeologjike me një porozitet të mjaftueshëm dhe një depërtueshmëri për të lejuar një rrjedhje të
    konsiderueshme të ujërave nëntokësore ose shkëputjen e sasive të konsiderueshme të tyre.
    15. “Inspektorati që mbulon fushën e mjedisit” është autoriteti inspektues, sipas përcaktimit të
    dhënë në ligjin nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”.
    16. “Kadastra Kombëtare e Burimeve Ujore” përmban inventarin publik ku regjistrohen të
    gjitha të dhënat për ujërat nëntokësore, ujërat sipërfaqësore dhe zonat e mbrojtura.
    17. “KKU” është Këshilli Kombëtar i Ujit.
    18. “Koncesion” është marrëveshja ndërmjet autoritetit kontraktues dhe koncesionarit, siç
    përcaktohet në ligjin nr. 9663, datë 18.12.2006 “Për koncesionet ”, të ndryshuar.
    19. “Kontrollet e shkarkimeve” janë kontrollet që kërkojnë një kufi specifik të shkarkimit, për
    shembull një vleftë kufi të shkarkimit ose ndryshe specifikimin e kufijve apo kushteve mbi efektet,
    natyrën ose karakteristika të tjera të një emisioni ose kushtet operacionale, të cilat ndikojnë në
    shkarkimet.
    8501
    20. “Kufi hidrografik i basenit ujëmbledhës” është vija imagjinare, e cila formohet duke lidhur
    pikat më të larta të peizazhit, si majat e maleve, kodrave, kreshtave që ndajnë luginat nga njëra-tjetra dhe
    që lë jashtë saj të gjitha degët e përrenjve dhe lumenjve që rrjedhin në anë të kundërt.
    21. “Kufijtë territorialë të menaxhimit” janë kufijtë artificialë të miratuar për arsye menaxhimi,
    brenda të cilëve përfshihen një ose më shumë basene apo pjesë basenesh hidrografike.
    22. “Leje” është akti administrativ, sipas përcaktimit të bërë në ligjin nr. 10 081, datë 23.2.2009
    “Për licencat, autorizimet dhe lejet në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar.
    23. “Leje mjedisi” është leja e mjedisit e tipit A, B apo C, sipas rastit, siç përcaktohet në ligjin
    nr. 10 448, datë 14.7.2011 “Për lejet e mjedisit”.
    24. “Licencë” është akti administrativ, sipas përcaktimit të bërë në ligjin nr. 10 081, datë
    23.2.2009 “Për licencat, autorizimet dhe lejet në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar.
    25. “Ligji për mbrojtjen e mjedisit” është ligji nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e
    mjedisit”.
    26. “Liqen” është një trup me ujëra të brendshme sipërfaqësore dhe nëntokësore të
    qëndrueshme.
    27. “Lumë” është një trup ujor i brendshëm, me ujë, që në pjesën më të madhe të tij rrjedh mbi
    sipërfaqen e tokës, por që në një pjesë të rrjedhës së tij mund të rrjedhë edhe nën tokë.
    28. “Ministër përgjegjës” është ministri që mbulon fushën e veprimtarisë, sipas përcaktimit të
    legjislacionit në fuqi.
    29. “Ministri” është ministri i ministrisë përgjegjëse për administrimin e burimeve ujore.
    30. “Ministria” është ministria përgjegjëse për administrimin e burimeve ujore.
    31. “Mjedis” janë përbërësit natyrorë, si ajri, toka, ujërat, klima, flora dhe fauna në tërësinë e
    ndërveprimeve me njëra-tjetrën, si dhe trashëgimia kulturore, si pjesë e mjedisit të krijuar nga njeriu,
    sipas kuptimit të dhënë në ligjin nr. 10 431, datë 9.6.2011“Për mbrojtjen e mjedisit”.
    32. “Ndotës” është çdo substancë e rrezikshme që shkakton ndotje, sipas kuptimit të dhënë në
    ligjin nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”.
    33. “Ndotje” është futja e drejtpërdrejtë ose jo, si rezultat i veprimtarisë së njeriut, e
    substancave, dridhjeve, rrezatimit, erërave të pakëndshme, nxehtësisë apo zhurmës në ajër, ujë apo tokë,
    në atë masë që mund të jetë e dëmshme për cilësinë e mjedisit ose shëndetin e njeriut, që mund të çojë në
    dëmtimin e pronës materiale apo të përkeqësojë dhe të ndërhyjë në shërbimet e përdorimet e tjera të
    ligjshme të mjedisit, sipas kuptimit të dhënë në ligjin nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e
    mjedisit”.
    34. “Normë e cilësisë së mjedisit për ujërat” është përqendrimi i një substance ndotëse të
    veçantë ose i një grupi substancash ndotëse në ujë, në sedimente ose në biotë.
    35. “Normë e cilësisë së ujërave nëntokësore” është norma mjedisore, teknike dhe shëndetësore
    që shprehet si përqendrim i një substance ndotëse të veçantë apo i një grupi substancash ndotëse ose si
    tregues i ndotjes së ujërave nëntokësore.
    36. “Normë teknike e shkarkimit në mjedis” janë kufijtë e vlerave dhe të përqendrimeve të
    parametrave fiziko-kimikë të ujërave të ndotura industriale, të cilat derdhen në sistemin e kanalizimeve
    publike, sipas kuptimit të dhënë në vendimin nr. 1340, datë 11.12.2009 të Këshillit të Ministrave “Për
    miratimin e rregullores për furnizimin me ujë dhe kanalizimet në zonën e shërbimit të ujësjellës -
    kanalizimeve”.
    37. “Përdorues” është çdo rreth, bashki, komunë, fshat, shoqatë e përdoruesve të ujit,
    ndërmarrje shtetërore apo private, person fizik dhe juridik, që merret me eksplorimin, prodhimin,
    përdorimin e burimeve ujore, shkarkon, trajton apo kryen çdo lloj aktiviteti tjetër në fushën e menaxhimit
    të ujërave, në përputhje me legjislacionin në fuqi.
    38. “Përdorim i ujit” janë shërbimet e ujit, si eksplorimi, prodhimi, përdorimi i burimeve ujore,
    shkarkimi, trajtimi apo kryerja e çdo lloj aktiviteti tjetër në fushën e menaxhimit të ujërave, duke pasur
    një impakt të rëndësishëm mbi statusin e ujit.
    39. “Përmbytje” është mbulimi i përkohshëm nga uji i një toke që normalisht nuk mbulohet nga
    uji. Kjo përfshin përmbytjet nga lumenjtë, përrenjtë malorë, nga shkarkimet e digave, rrjedhat ujore
    8502
    kalimtare dhe përmbytjet nga deti në zonat bregdetare, me përjashtim të përmbytjeve nga sistemet e
    kanalizimit të ujërave të ndotura.
    40. “Potencial i mirë ekologjik” është potenciali ekologjik i një trupi ujor tepër të modifikuar ose
    i një trupi ujor artificial, kur ai vlerësohet po aq “i mirë” sa është përcaktuar në akte ligjore të veçanta.
    41. “Prurje me qëndrueshmëri 355 ditë (Q355)” është prurja bazuar në prurjen e mesatareve
    ditore të studimit hidrologjik, e cila nuk tejkalohet më shumë se 355 ditë në një vit. Kjo nënkupton se
    mesatarisht prurja natyrale është më e vogël se vlera e Q355 vetëm për 10 ditë të vitit.
    42. “QKL” është Qendra Kombëtare e Licencimit, sipas përcaktimit të ligjit nr. 10 081, datë
    23.2.2009 “Për licencat, autorizimet dhe lejet në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar.
    43. “Regjistër Kombëtar i autorizimeve, lejeve dhe koncesioneve për përdorimin e burimeve
    ujore” është portali i integruar i të dhënave elektronike, që shërben si instrument procedural publikimi,
    shpalljeje, që siguron transparencën në fushën e licencimit, të autorizimit dhe dhënies së lejeve.
    44. “Regjistër Kombëtar i Licencave dhe Lejeve” është një portal i integruar të dhënash
    elektronike, që shërben si instrument procedural publikimi, shpalljeje, si dhe një arkiv elektronik zyrtar
    që siguron transparencën në fushën e licencimit, të autorizimit dhe dhënies së lejeve.
    45. “Rreziku nga përmbytjet” është kombinimi i probabilitetit të ngjarjes së përmbytjes dhe të
    pasojave negative të mundshme për shëndetin e njeriut, për gjënë e gjallë, pronën, mjedisin, trashëgiminë
    kulturore dhe aktivitetin ekonomik që lidhet me ngjarjen e përmbytjes.
    46. “Rrjedhje minimale ekologjike” është regjimi i rrjedhjes në një trup ujor sipërfaqësor, shtrat
    lumor, basen ujor apo zonë bregdetare, e nevojshme për të ruajtur një qëndrueshmëri të ekosistemit
    natyror dhe përfitimeve të tyre.
    47. “Servitut” ka kuptimin që jepet nga dispozitat e Kodit Civil të Republikës së Shqipërisë.
    48. “Sistemi i kanalizimeve” janë të gjitha tubacionet, kolektorët, pajisjet, ndërtesat dhe
    strukturat, që shërbejnë për mbledhjen e ujërave të ndotura, stacionet e pompimit ose paratrajtimi i
    ujërave të ndotura nga njësitë e qeverisjes vendore, por që nuk përfshijnë ujërat e shiut. Instalimet e të
    tretëve për shkarkimin e ujërave të ndotura, janë, gjithashtu, pjesë e sistemit të kanalizimeve, si dhe
    pajisjet që duhen për implementimin, zgjerimin, rehabilitimin ose mirëmbajtjen e sistemit.
    49. “Status ekologjik” është shprehja e cilësisë së strukturës dhe funksionimit të ekosistemeve
    ujore, që lidhen me ujërat sipërfaqësore dhe klasifikohet në përputhje me akte të veçanta ligjore.
    50. “Status i mirë ekologjik” është statusi ekologjik i arritur nga një trup ujor sipërfaqësor që
    vlerësohet po aq “i mirë” sa është përcaktuar në akte të veçanta ligjore.
    51. “Status i mirë i ujërave nëntokësore” është statusi i arritur nga një trup me ujëra
    nëntokësore, kur si statusi i tij sasior, ashtu edhe statusi i tij kimik vlerësohen të paktën po aq “të mirë”,
    siç përcaktohet në aktet ligjore në fuqi.
    52. “Status i mirë i ujërave sipërfaqësore” është gjendja e arritur nga një trup ujor sipërfaqësor,
    ku si gjendja e tij ekologjike, ashtu edhe gjendja e tij kimike janë vlerësuar të paktën po aq “të mira”, siç
    përcaktohet në aktet ligjore në fuqi.
    53. “Status i mirë kimik i ujërave nëntokësore” është statusi kimik i një trupi ujor nëntokësor që
    vlerësohet po aq “i mirë”, siç përcaktohet në aktet ligjore në fuqi.
    54. “Status i mirë kimik i ujërave sipërfaqësore” është statusi kimik që kërkohet për të
    përmbushur objektivat mjedisorë për ujërat sipërfaqësore, siç përcaktohet në aktet ligjore në fuqi.
    55. “Status i mirë sasior i ujërave nëntokësore” është statusi sasior i një trupi ujor nëntokësor që
    vlerësohet po aq “i mirë”, siç përcaktohet në aktet ligjore në fuqi.
    56. “Status i ujërave nëntokësore” është shprehja e përgjithshme e statusit të një trupi ujor
    nëntokësor, që përcaktohet nga statusi referuar limiteve të sipërme të standardit, siç përcaktohet në aktet
    ligjore në fuqi.
    57. “Status i ujërave sipërfaqësore” është shprehja e përgjithshme e gjendjes së një trupi ujor
    sipërfaqësor, që përcaktohet nga gjendja e tij ekologjike, cilësore dhe kimike më e varfër.
    58. “Status sasior” është shprehja e masës, në të cilën një trup ujor nëntokësor ndikohet nga
    nxjerrjet e drejtpërdrejta ose jo të drejtpërdrejta.
    8503
    59. “Standarde të cilësisë mjedisore” është përqendrimi i ndotësve të veçantë ose i grupit të
    ndotësve në ujë, sedimente ose biota, i cili nuk duhet të tejkalohet, me qëllim mbrojtjen e shëndetit
    njerëzor dhe të mjedisit.
    60. “STKKU” është Sekretariati Teknik i Këshillit Kombëtar të Ujit.
    61.“Subjekt ndotës” është çdo person, fizik apo juridik, veprimtaria e drejtpërdrejtë ose jo e
    drejtpërdrejtë e të cilit shkakton ndotjen e mjedisit, sipas kuptimit që i është dhënë nga ligji nr. 10 431,
    datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”.
    62. “Substanca ndotëse” janë të gjitha substancat e prirura për të shkaktuar ndotje, në veçanti ato
    që janë përcaktuar si të tilla në akte ligjore e nënligjore specifike.
    63. “Substanca prioritare” janë ato substanca ku përfshihen “substancat prioritare të
    rrezikshme”, të përcaktuara si të tilla në akte ligjore të veçanta, për ndalimin apo ndërprerjen e
    shkarkimeve, çlirimeve dhe humbjeve të të cilave duhen marrë masa të posaçme.
    64. “Substanca të rrezikshme” është një substancë apo grup substancash, të cilat janë toksike, të
    qëndrueshme dhe me prirje për t’u akumuluar biologjikisht në mënyrë të natyrshme, si dhe substanca apo
    grupe të tjera substancash, të cilat paraqesin rrezikshmëri të ngjashme, sipas kuptimit që i është dhënë
    nga ligji nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”.
    65. “Shelfi kontinental” ka kuptimin që jepet nga dispozitat e Kodit Detar të Republikës së
    Shqipërisë.
    66. “Shërbimet e ujit” janë të gjitha shërbimet që sigurojnë për konsumatorët familjarë, publikë
    e privatë, si dhe për veprimtaritë e biznesit, nxjerrjen, mbajtjen, ruajtjen, trajtimin dhe shpërndarjen e
    ujit sipërfaqësor ose nëntokësor, grumbullimin, largimin dhe përpunimin e ujërave të ndotura, të cilat më
    pas shkarkohen në ujërat sipërfaqësore.
    67. “Shkarkim në ujë” janë shkarkimet në trupat ujorë, ku përfshihen shkarkimet në rrjetin e
    tubacioneve të ujërave të ndotura dhe të shiut.
    68. “Shkarkime industriale” janë mbetjet e lëngshme, të cilat prodhohen pas proceseve të
    ndryshme industriale, me rrezik kontaminimi ose ndotjeje të mjedisit ku ato shkarkohen.
    69. “Titullar i licencës, autorizimit, lejes, koncesionit” është personi juridik apo fizik, që ka
    marrë një licencë, autorizim, leje apo koncesion.
    70. “Trajtim i kombinuar” është kontrolli i shkarkimeve dhe derdhjeve në ujërat sipërfaqësore,
    sipas mënyrës së trajtimit të përcaktuar në akte nënligjore të veçanta.
    71. “Trup me ujëra nëntokësore” është ai formacion gjeologjik që ka aftësinë e ujëmbajtjes në
    një vëllim dhe kusht të caktuar dhe që përbën një akuifer.
    72. “Trup ujor artificial” është trupi ujor sipërfaqësor i krijuar nga veprimtaria njerëzore, si
    rezervuar, depo ruajtjeje, kanal, pellg për rritje peshku.
    73. “Trup ujor sipërfaqësor” është një element i dallueshëm dhe i rëndësishëm i ujërave
    sipërfaqësore, p.sh. një liqen, rezervuar, përrua, lumë ose kanal, një pjesë e një përroi, lumi ose kanali,
    ujëra të përkohshme ose një shtrirje e ujit bregdetar.
    74. “Trup ujor tepër i modifikuar” është trupi ujor sipërfaqësor, i cili, si rezultat i ndryshimeve
    fizike nga aktiviteti njerëzor, ka ndryshuar rrënjësisht karakterin e tij në krahasim me atë që është
    shpallur me legjislacionin përkatës nga autoriteti kompetent.
    75. “Thatësirë” është periudha e gjatë kohore me prurje të vogla, të cilat janë të pamjaftueshme
    për të plotësuar nevojat për ujë të një kategorie përdoruesish.
    76. “Ujërat e brendshme detare” përfshijnë ujërat e limaneve detare, ngushticat, ujërat brenda
    arkipelagëve, detet e brendshme, hapësirat ujore mes vijës së baticës më të lartë dhe zbaticës më të ulët,
    si dhe deltat e lumenjve.
    77. “Ujërat e ndotura industriale” janë të gjitha ujërat e përdorura që shkarkohen nga mjediset
    që përdoren për të zhvilluar veprimtari tregtare ose industriale, të cilat nuk janë ujëra të përdorura
    shtëpiake apo rrjedha të ujërave të shiut.
    78. “Ujërat e ndotura shtëpiake” janë ujërat e përdorura nga zonat rezidenciale dhe sektori i
    shërbimeve, që e kanë origjinën kryesisht nga metabolizmi i njeriut dhe veprimtaritë e sektorit shtëpiak.
    8504
    79. “Ujërat e ndotura urbane” janë ujërat e përdorura shtëpiake ose një përzierje e ujërave
    shtëpiake me ujëra të ndotura industriale dhe rrjedhat nga ujërat e shirave.
    80. “Ujëra territoriale” kanë kuptimin që jepet nga dispozitat e Kodit Detar të Republikës së
    Shqipërisë.
    81. “Uji i përdorur industrial” është uji i prodhuar nga proceset e ndryshme industriale, i cili
    mund të jetë me rrezik kontaminimi apo ndotjeje për mjedisin në të cilin ai shkarkohet.
    82. “Ujë i pijshëm” është uji i përcaktuar për përdorim nga njerëzit, ku futen:
    a) ujërat e trajtuara ose të patrajtuara, të përcaktuara për qëllim pirjeje, gatimi, përgatitjeje të
    ushqimeve dhe për nevojat e higjienës, pavarësisht nga origjina e tyre dhe nga fakti nëse janë furnizuar
    prej një rrjeti shpërndarës, publik apo privat, prej depozitave, prej autoboteve, prej puseve, individuale
    apo kolektive, apo të ambalazhuara në shishe ose enë;
    b) ujërat që përdoren në ndërmarrjet e prodhimit të ushqimeve për prodhimin, fabrikimin,
    përpunimin, ruajtjen apo tregtimin e prodhimeve ose lëndëve të përcaktuara për përdorim nga njerëzit, si
    dhe ujërat për pastrimin e sipërfaqeve, objekteve apo materialeve që mund të jenë në kontakt me artikuj
    ushqimorë;
    c) artikujt ushqimorë me origjinë ujore;
    ç) ujërat e furnizuara për përdorim nga njerëzit, si pjesë e një aktiviteti tregtar apo publik,
    pavarësisht nga sasia mesatare e ujit të furnizuar në ditë.
    83. “Ujëra bregdetare” janë ujërat sipërfaqësore, të cilat ndodhen në brendësi të një vije
    imagjinare, e cila është e baraslarguar në secilën nga pikat e saj 1 milje detare nga pjesa e jashtme e pikës
    më të afërt të vijës bazë dhe që shërben si referim për të përcaktuar shtrirjen e ujërave territoriale dhe që
    shtrihen eventualisht deri në kufirin e jashtëm të ujërave transitore.
    84. “Ujëra nëntokësore” janë të gjitha ujërat që ndodhen nën sipërfaqen e tokës apo kanë dalje të
    drejtpërdrejtë në sipërfaqen e tokës në formën e burimeve natyrore.
    85. “Ujëra ndërkufitare” janë ujërat sipërfaqësore dhe nëntokësore, të cilat përshkojnë ose janë
    të lokalizuara në kufijtë midis dy ose më shumë shteteve.
    86. “Ujëra të brendshme” janë të gjitha ujërat e ndenjura ose ujërat e rrjedhshme mbi sipërfaqen
    e një terreni dhe të gjitha ujërat nëntokësore në drejtim të bazamentit të tokës, mbi të cilën është matur
    gjerësia territoriale e ujërave.
    87. “Ujëra të përkohshme” janë trupat ujorë sipërfaqësorë në afërsi të grykëderdhjeve të
    lumenjve në det, që janë pjesërisht me karakter të kripur, si rezultat i afërsisë së tyre me ujërat
    bregdetare, por që kryesisht ndikohen nga rrjedha me ujëra të ëmbla.
    88. “Ujëra sipërfaqësore” janë ujërat e brendshme, me përjashtim të ujërave nëntokësore, ujërat
    e përkohshme, ujërat bregdetare dhe ujërat territoriale.
    89. “Vlefta kufitare e shkarkimit” është masa, e shprehur në termat e parametrave specifikë të
    sigurt, përqendrimi dhe niveli i shkarkimit, i cili mund të mos tejkalohet gjatë një ose më shumë
    periudhave kohore.
    90. “Zona ekonomike ekskluzive” ka kuptimin që jepet nga dispozitat e Kodit Detar të
    Republikës së Shqipërisë.
    91. “Zonë e mbrojtur” është çdo zonë e përcaktuar, sipas kuptimit të dhënë në ligjin nr. 8906,
    datë 6.6.2002 “Për zonat e mbrojtura”, të ndryshuar.
    92. “Zona të veçanta ruajtjeje” janë zonat e përcaktuara, sipas kuptimit të dhënë në ligjin nr.
    8906, datë 6.6.2002 “Për zonat e mbrojtura”, të ndryshuar.
    93. “Zona termominerale” është ajo zonë, kufijtë e së cilës janë përcaktuar me anë të studimeve
    të kryera nga institucionet e specializuara, kombëtare ose ndërkombëtare, bazuar në legjislacionin në fuqi
    dhe që përmbajnë burimet termominerale së bashku me ujërat natyrore minerale.
    94. “Zonë e vërshimit” është sipërfaqja në të dyja anët e shtretërve të lumit ku parashikohet të
    ndodhin përmbytje të përkohshme.
    8505
    Neni 5
    Pronësia e burimeve ujore
    1. Janë në pronësi të shtetit dhe në administrim të organeve shtetërore:
    a) të gjitha burimet ujore të Republikës së Shqipërisë;
    b) të gjithë shtretërit dhe brigjet e lumenjve, përrenjve dhe rrjedhave të tjera natyrore, qofshin të
    përkohshme apo të përhershme, ujërat kurative, minerale, termominerale dhe gjeotermale, kanalet,
    liqenet, pellgjet, lagunat dhe ujëmbledhësit natyrorë apo artificialë, ishujt dhe grumbullimet e rërës,
    gurëve dhe dherave në shtretërit e lumenjve, liqeneve dhe ujëmbledhësve, si dhe formacionet gjeologjike
    të ujërave nëntokësore;
    c) toka e përftuar nga tërheqja e ujit ose nga përparimi i tokës në drejtim të ujit, kur ajo lidhet
    me tokën, që është në pronësi të shtetit;
    ç) të gjitha strukturat dhe punimet hidroteknike të realizuara nga shteti, si digat, sistemet e
    ujitjes, kullimit dhe lundrimit, stacionet e ujit të pijshëm dhe kanalet, si dhe punimet që lidhen me to.
    2. E drejta e pronësisë së shtetit, sipas përcaktimeve në shkronjat“a”, “b” dhe “c” të pikës 1 të
    këtij neni, është e patjetërsueshme dhe paparashkrueshme.
    Neni 6
    Parimet e menaxhimit të integruar të burimeve ujore
    1. Menaxhimi i integruar i burimeve ujore bazohet në parimet e mëposhtme:
    a) respektimi i integritetit të baseneve ujore, bazuar në kërkesat sociale dhe ekonomike për
    burime ujore, duke mbrojtur dhe ruajtur cilësinë e këtyre burimeve dhe cilësinë e mjedisit për brezat e
    ardhshëm;
    b) koordinimi i kontrollit publik mbi burimet ujore përmes planifikimit të territorit dhe
    projekteve të zhvillimit social-ekonomik, në nivel kombëtar dhe vendor;
    c) përdorimi racional i burimeve ujore dhe kontrolli i shkarkimeve;
    ç) respektimi i parimit të rikuperimit të kostove të shërbimeve të ujit, përfshirë edhe kostot e
    mjedisit, në përputhje me parimin “ndotësi paguan”;
    d) parimet e mbrojtjes së mjedisit, të përcaktuara në ligjin nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për
    mbrojtjen e mjedisit”;
    dh) garantimi i një furnizimi të mjaftueshëm të ujërave sipërfaqësore dhe nëntokësore me cilësi
    të mirë për një përdorim ujor të qëndrueshëm, të ekuilibruar dhe të barabartë;
    e) ndërmarrja e veprimeve parandaluese për të mos dëmtuar burimet ujore, si një përparësi, e
    cila duhet të korrigjohet që në burim.
    2. Menaxhimi i integruar i burimeve ujore kontribuon në mënyrë të veçantë për:
    a) sigurimin e një sasie të mjaftueshme ujërash sipërfaqësore dhe nëntokësore me cilësi të mirë,
    të nevojshme për një përdorim të qëndrueshëm, të balancuar dhe të drejtë të ujit;
    b) reduktimin e ndjeshëm të ndotjes së ujërave nëntokësore;
    c) arritjen e objektivave, në përputhje me marrëveshjet përkatëse ndërkombëtare, përfshirë edhe
    ato që synojnë të parandalojnë dhe t’i japin fund ndotjes së mjedisit detar.
    KREU II
    ORGANET E ADMINISTRIMIT DHE MENAXHIMIT TË BURIMEVE UJORE
    Neni 7
    Organet kombëtare të administrimit dhe menaxhimit të burimeve ujore
    1. Organet qendrore për administrimin dhe menaxhimin e burimeve ujore janë:
    a) Këshilli i Ministrave;
    b) Këshillit Kombëtar i Ujit;
    8506
    c) Ministria;
    ç) Sekretariati Teknik i Këshillit Kombëtar të Ujit.
    2. Organet vendore për menaxhimin e integruar të burimeve ujore janë:
    a) këshillat e baseneve ujore;
    b) agjencitë e baseneve ujore.
    Neni 8
    Këshilli i Ministrave
    1. Këshilli i Ministrave, me propozimin e Këshillit Kombëtar të Ujit, nëpërmjet ministrit:
    a) miraton akte nënligjore për përmirësimin e legjislacionit për menaxhimin e integruar të
    burimeve ujore;
    b) miraton përbërjen dhe mënyrën e organizimit e të funksionimit të Sekretariatit Teknik të
    Këshillit Kombëtar të Ujit;
    2. Këshilli i Ministrave miraton përbërjen dhe rregulloren e funksionimit të Këshillit Kombëtar
    të Ujit, si dhe emëron një komision të posaçëm për administrimin e ujërave ndërkufitare.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozimin e Këshillit Kombëtar të Ujit:
    a) përcakton kufijtë territorialë të çdo baseni ujor të Republikës së Shqipërisë, si dhe qendrën
    dhe përbërjen e këshillit të secilit prej tyre;
    b) miraton kufijtë hidrografikë të baseneve ujore.
    4. Këshilli i Ministrave, pas miratimit në parim nga Këshilli Kombëtar i Ujit:
    a) miraton planet e menaxhimit të baseneve ujore;
    b) miraton Strategjinë Kombëtare të Menaxhimit të Burimeve Ujore.
    Neni 9
    Këshilli Kombëtar i Ujit
    1. Këshilli Kombëtar i Ujit është organi qendror vendimmarrës, përgjegjës për administrimin e
    burimeve ujore.
    2. Këshilli Kombëtar i Ujit është organ ndërministror që kryesohet nga Kryeministri dhe trajton
    çështjet e administrimit dhe menaxhimit të integruar të burimeve ujore.
    3. Kompetencat e Këshillit Kombëtar të Ujit janë:
    a) miraton planet dhe projektet, ndërrajonale dhe kombëtare, në fushën e bujqësisë, urbanistikës,
    zhvillimit industrial e territorial, kur ato lidhen me ruajtjen dhe menaxhimin e ujërave;
    b) merr masat e duhura për zbatimin e çdo marrëveshjeje ndërkombëtare, konvente për burimet
    ujore, në të cilat Republika e Shqipërisë është palë;
    c) jep leje dhe autorizime për përdorimin e ujit dhe për shkarkimet, kur veprimtaria kryhet jashtë
    kufirit të një baseni të vetëm;
    ç) miraton në parim kërkesën për dhënie koncesioni për burimet ujore për rastet e parashikuara
    në vendimet përkatëse të Këshillit të Ministrave. Pas lidhjes së kontratës koncesionare, pajis
    koncesionarin me lejen për përdorimin e burimit ujor, të nënshkruar nga Kryetari i Këshillit Kombëtar të
    Ujit.
    Kur këto burime ujore kanë rëndësi kombëtare, sipas përcaktimeve të Këshillit të Ministrave,
    marrëveshja e koncesionit hyn në fuqi pas ratifikimit nga Kuvendi;
    d) miraton rregulloren e Sekretariatit Teknik të Këshillit Kombëtar të Ujit, të këshillit të basenit
    ujor dhe të agjencisë së basenit ujor.
    Neni 10
    Ministria
    1. Ministria, në bashkëpunim me ministritë e linjës, harton dhe zbaton politika, strategji,
    programe dhe projekte që synojnë menaxhimin e integruar të burimeve ujore, ruajtjen sasiore dhe
    cilësore, si dhe konsolidimin e mëtejshëm të tyre.
    8507
    2. Politikat e ministrisë orientohen drejt zhvillimit efikas dhe të qëndrueshëm të burimeve ujore,
    me qëllim rritjen e nivelit ekonomik dhe të cilësisë së jetës të brezave të sotëm dhe të ardhshëm.
    3. Ministria është autoriteti kontraktues që, në përputhje me aktet ligjore në fuqi, është
    përgjegjëse për veprimtarinë ekonomike të burimeve ujore, për të cilën jepet koncesioni.
    Neni 11
    Sekretariati Teknik i Këshillit Kombëtar të Ujit
    Sekretariati Teknik i Këshillit Kombëtar të Ujit është organ ekzekutiv i Këshillit Kombëtar të
    Ujit, i cili krijohet me vendim të Këshillit të Ministrave dhe ka këto kompetenca:
    a) zbaton politikat kombëtare të burimeve ujore, të miratuara nga Këshilli Kombëtar i Ujit;
    b) zbaton dispozitat e marrëveshjeve dhe konventave ndërkombëtare për burimet ujore dhe ato
    ndërkufitare, palë e të cilave është edhe Republika e Shqipërisë;
    c) harton inventarin kombëtar të burimeve ujore, si në aspektin sasior, ashtu edhe në atë cilësor,
    sipas rregullave që vendos Këshilli Kombëtar i Ujit;
    ç) i propozon Këshillit Kombëtar të Ujit dhënien e lejeve dhe autorizimeve për përdorimin e ujit
    dhe shkarkimeve kur veprimtaria kryhet jashtë kufirit të një baseni të vetëm;
    d) kërkon nga organet dhe institucionet shtetërore, agjencitë dhe entet publike informacion, të
    dhëna teknike, analiza apo mbështetje tekniko-konsultative që shërbejnë për nevojat e administrimit dhe
    menaxhimit të burimeve ujore;
    dh) organizon punën për përgatitjen e mbledhjeve të Këshillit Kombëtar të Ujit;
    e) nxit pjesëmarrësit e përdoruesve të ujit në drejtimin dhe administrimin e burimeve ujore;
    ë) nxit studime e kërkime për zhvillimin e novacioneve teknike që lidhen me përdorimin,
    zbulimin, shfrytëzimin, ruajtjen, trajtimin, mbrojtjen, administrimin dhe përdorimin efikas të burimeve
    ujore;
    f) në bashkëpunim me institucionet kërkimore-shkencore, përcakton fushat e kërkimit dhe
    studimit për burimet ujore, si dhe fondet përkatëse për to;
    g) bashkërendon dhe kontrollon punën me organet vendore të menaxhimit të burimeve ujore, si
    dhe ndjek procedurat e dhënies dhe zbatimin e lejeve dhe autorizimeve;
    gj) ndjek zbatimin e planeve të menaxhimit të baseneve ujore.
    Neni 12
    Këshilli i basenit ujor
    1. Këshilli i basenit ujor është organi përgjegjës për menaxhimin e integruar të burimeve ujore
    në basenin përkatës, në nivel vendor.
    2. Këshilli i basenit ujor ka këto detyra:
    a) siguron ruajtjen dhe zhvillimin sa më racional të burimeve ujore brenda kufijve të basenit
    përkatës ujor;
    b) siguron shpërndarjen e drejtë të burimeve ujore brenda kufirit të basenit përkatës ujor, sipas
    qëllimeve të përdorimit dhe drejtimin e administrimin e efektshëm të tyre;
    c) siguron mbrojtjen e burimeve ujore nga ndotjet, shpërdorimet dhe dëmtimet që prekin cilësinë
    dhe sasinë e tyre;
    ç) identifikon trupat ujorë përkatës që kanë nevojë për mbrojtje.
    2. Këshilli i basenit ujor ka status juridik publik dhe varet nga Sekretariati Teknik i Këshillit
    Kombëtar të Ujit.
    Neni 13
    Agjencia e basenit ujor
    1. Agjencia e basenit ujor është struktura në varësi të ministrisë, e cila ngrihet dhe funksionon në
    çdo basen ujor.
    8508
    2. Agjencia e basenit ujor ka këto detyra:
    a) përpilon projektin e planit për burimet ujore për basenin përkatës dhe e paraqet për miratim në
    këshillin e basenit ujor;
    b) harton inventarin e burimeve ujore në sasi dhe cilësi, si dhe bën periodikisht përditësimin e
    tij;
    c) nxit pjesëmarrjen e përdoruesve të ujit në drejtimin dhe administrimin e burimeve ujore;
    ç) përgatit raporte, jep opinione për burimet ujore dhe i paraqet ato për ndjekje të mëtejshme në
    këshillin e basenit ujor;
    d) përgatit materialet për mbledhjet e këshillit të basenit ujor.
    dh) ndjek zbatimin e vendimeve të Këshillit Kombëtar të Ujit dhe këshillit të basenit ujor.
    KREU III
    MENAXHIMI I BURIMEVE UJORE
    SEKSIONI 1
    NDARJA E TERRITORIT PËR EFEKT TË MENAXHIMIT TË BURIMEVE UJORE
    Neni 14
    Basenet ujore
    1. Territori i Republikës së Shqipërisë, për qëllime të menaxhimit të burimeve ujore, ndahet në
    basene ujore.
    2. Ujërat nëntokësore, kur nuk ndjekin plotësisht një basen ujor të veçantë, identifikohen dhe i
    caktohen basenit ujor më të afërt.
    3. Ujërat bregdetare identifikohen dhe i caktohen basenit ujor më të afërt.
    SEKSIONI 2
    DOKUMENTET E PLANIFIKIMIT PËR MENAXHIMIN E BURIMEVE UJORE
    Neni 15
    Politikat
    Politikat janë niveli më i lartë i planifikimit dhe menaxhimit të integruar të burimeve ujore,
    dokumentet e të cilave përmbajnë:
    a) qëllimin e planifikimit dhe të zhvillimit të menaxhimit të burimeve ujore, në harmoni me
    zhvillimin ekonomik, demografik, social, mjedisor, kulturor dhe historik;
    b) masat e zbatimit;
    c) planin e punës dhe buxhetin e nevojshëm për zbatimin e tij.
    Neni 16
    Strategjia Kombëtare e Menaxhimit të Burimeve Ujore
    1. Strategjia Kombëtare e Menaxhimit të Burimeve Ujore është një dokument planifikimi që
    përcakton vizionin e politikave të shtetit, misionin, qëllimet dhe objektivat në fushën e menaxhimit të
    integruar të ujërave për një periudhë afatgjatë.
    2. Strategjia Kombëtare e Menaxhimit të Burimeve Ujore bazohet në kërkimet shkencore,
    vëzhgimin e vazhdueshëm të situatës dhe fenomenet që kanë lidhje me ujin dhe përdorimin e tij, duke
    respektuar problemet specifike të ujit dhe mbrojtjen e integruar të mjedisit në çdo basen ujor.
    3. Strategjia Kombëtare e Menaxhimit të Burimeve Ujore është dokumenti kuadër për
    menaxhimin e ujërave për zhvillimin e planeve dhe dokumenteve të tjera strategjike në fushën e
    planifikimit territorial, mbrojtjes së mjedisit, diversitetit biologjik dhe peizazhit, bujqësisë, pylltarisë,
    peshkimit, transportit, turizmit, shëndetit publik dhe përmban edhe dokumente të tjera përkatëse.
    8509
    4. Strategjia Kombëtare e Menaxhimit të Burimeve Ujore rishikohet çdo 15 vjet. Strategjia mund
    të rishikohet dhe të përditësohet edhe para përfundimit të këtij afati, në qoftë se një gjë e tillë diktohet
    nga ndryshimet në sistemin e ujërave dhe zhvillimet ekonomike dhe sociale të vendit.
    5. Organet, entet, institucionet e specializuara në fushën e ujërave, nën drejtimin dhe
    mbikëqyrjen e sekretariatit teknik, hartojnë Strategjinë Kombëtare të Menaxhimit të Burimeve Ujore.
    Neni 17
    Planet e menaxhimit të baseneve ujore
    1. Planet e menaxhimit të baseneve ujore hartohen në përputhje me Strategjinë Kombëtare të
    Menaxhimit të Burimeve Ujore dhe zbatohen për një territor dhe periudhë të përcaktuar.
    2. Ministria, nëpërmjet Sekretariatit Teknik të Këshillit Kombëtar të Ujit, harton planet e
    menaxhimit të burimeve ujore, të cilat ia kalon për shqyrtim e miratim në parim Këshillit Kombëtar të
    Ujit. Pas miratimit nga Këshilli Kombëtar i Ujit, Këshilli i Ministrave miraton planet e menaxhimit të
    burimeve ujore.
    3. Planet e menaxhimit të baseneve ujore rishikohen çdo gjashtë vjet.
    Neni 18
    Bashkëpunimi ndërkombëtar
    1. Republika e Shqipërisë lidh marrëveshje me vendet fqinje, me qëllim vendosjen dhe
    promovimin e bashkëpunimit ndërmjet këtyre vendeve për mbrojtjen e ujërave ndërkufitare, për nevojën
    e forcimit të veprimit kombëtar dhe dypalësh, si dhe për parandalimin e ndotjes së burimeve ujore.
    2. Bashkëpunimi ndërkufitar synon mbrojtjen e ujërave ndërkufitare në gjendjen e tyre natyrore,
    garantimin e kushteve të përshtatshme për zhvillimin e jetës dhe ekosistemeve në to, duke nxitur
    zhvillimin e veprimtarive të dobishme, në përputhje me kërkesat e parimit të zhvillimit të qëndrueshëm.
    Neni 19
    Zbatimi i marrëveshjeve, konventave dhe protokolleve ndërkombëtare
    1. Për mbrojtjen e gjendjes natyrore të ujërave ndërkufitare veprojnë të gjitha aktet ligjore e
    nënligjore në fuqi për mbrojtjen e mjedisit në Republikën e Shqipërisë, si dhe marrëveshjet, konventat,
    protokollet ndërkombëtare, në të cilat Republika e Shqipërisë është palë.
    2. Ujërat ndërkufitare mund të përdoren vetëm në mënyrë të kontrolluar dhe në kufij të
    përcaktuar shkencorë, pa dëmtuar kushtet natyrore dhe balancat biologjike dhe ekologjike të tyre.
    3. Personat fizikë e juridikë, vendas ose të huaj, që shfrytëzojnë pasuritë ujore, natyrore dhe
    biologjike të burimeve ujore, ose ushtrojnë veprimtari të ndryshme në to, janë të detyruar të mbrojnë
    ujërat ndërkufitare nga dëmtimet e mundshme dhe të zbatojnë dispozitat e këtij ligji.
    4. Subjektet përkatëse, për projektet dhe veprimtaritë që kërkojnë të ushtrojnë në ujërat
    ndërkufitare, duhet të pajisen me leje mjedisore dhe për këtë përgatitet raport i thelluar i ndikimit në
    mjedisin ujor.
    Neni 20
    Masat për mbrojtjen e ujërave ndërkufitare
    Ministria, në bashkëpunim dhe së bashku me ministritë përkatëse, organizojnë punën për
    mbrojtjen e ujërave ndërkufitare, kontrollojnë zbatimin e kërkesave të këtij ligji dhe marrin pjesë në:
    a) hartimin dhe zbatimin e planeve të menaxhimit të ujërave ndërkufitare;
    b) hartimin dhe zbatimin e programeve të veçanta të monitorimit;
    c) hartimin dhe zbatimin e planeve për rehabilitimin e zonave të ndotura e të dëmtuara të ujërave
    ndërkufitare;
    8510
    ç) krijimin e kuadrit ligjor bashkëkohor për administrimin dhe mbrojtjen e ujërave ndërkufitare;
    d) sigurimin dhe përdorimin e frytshëm të mjeteve të nevojshme financiare;
    dh) kontrollin e vazhdueshëm për të siguruar ruajtjen e gjendjes natyrore të faunës dhe florës së
    ujërave ndërkufitare.
    Neni 21
    Administrimi dhe menaxhimi i ujërave ndërkufitare
    1. Administrimi i ujërave ndërkufitare kryhet nga ministria në bazë të planeve të menaxhimit që
    hartohen nga Sekretariati Teknik i Këshillit Kombëtar të Ujit.
    2. Në planet e menaxhimit për ujërat ndërkufitare përfshihen:
    a) hartimi dhe zbatimi i këtyre planeve;
    b) objektivat e menaxhimit të ujërave ndërkufitare;
    c) identifikimi i detyrave të organeve të ndryshme shtetërore, të institucioneve studimore, të
    organizatave mjedisore për administrimin dhe mbrojtjen e ujërave ndërkufitare;
    ç) masat për të mënjanuar apo reduktuar kërcënimet e identifikuara;
    d) kushtet për kërkimin shkencor, inventarizimin dhe monitorimin;
    dh) kushte të tjera të veçanta.
    Neni 22
    Komisionet e posaçme për administrimin e ujërave ndërkufitare
    1. Për mbrojtjen dhe administrimin e ujërave ndërkufitare krijohen komisione të posaçme,
    përbërja, funksionet, përgjegjësitë dhe detyrat e të cilave rregullohen me akte ligjore e nënligjore të
    veçanta.
    2. Me propozimin e Këshillit Kombëtar të Ujit, nëpërmjet ministrit, Këshilli i Ministrave emëron
    një komision të posaçëm, që ngarkohet me administrimin e ujërave ndërkufitare, administrimin e
    marrëdhënieve me shtetet kufitare për këto ujëra, duke u bazuar në legjislacionin shqiptar dhe në
    marrëveshjet përkatëse ndërkombëtare.
    Neni 23
    Programe plotësuese
    1. Planet e menaxhimit mund të plotësohen me programe më të hollësishme për të trajtuar
    aspekte të veçanta të menaxhimit të burimeve ujore.
    2. Këshilli Kombëtar i Ujit, me propozimin e ministrit, miraton kushtet dhe elementet përbërëse
    të programeve plotësuese.
    Neni 24
    Hollësitë e strategjisë dhe të planit të menaxhimit të basenit ujor
    Në Strategjinë Kombëtare të Menaxhimit të Burimeve Ujore dhe planin e menaxhimit të basenit
    ujor përfshihen:
    a) objektivat mjedisorë, referuar në nenin 25 të këtij ligji;
    b) parametrat kimikë dhe ekologjikë për ujërat sipërfaqësore, siç përcaktohet në këtë ligj;
    c) parametrat kimikë dhe sasiorë për statusin e ujërave nëntokësore, siç përcaktohet në këtë ligj;
    ç) kushtet për shpalljen e trupave ujorë tepër të modifikuar, referuar në nenin 27 të këtij ligji;
    d) specifikimet teknike dhe metodat e standardizuara, lidhur me programin e monitorimit, siç
    përcaktohet në këtë ligj;
    dh) specifikimet teknike për analizën e karakteristikave të baseneve ujore, referuar në nenin 37 të
    këtij ligji;
    8511
    e) përmbajtja e programit të masave, referuar në nenin 37 të këtij ligji;
    ë) kushtet dhe masat përkatëse për planifikimin e menaxhimit të rrezikut nga përmbytjet, referuar
    në nenet 68 e 69 të këtij ligji;
    f) çdo çështje tjetër që ka lidhje me zbatimin e planit të menaxhimit të basenit ujor.
    Seksioni 3
    Klasifikimi i ujërave
    Neni 25
    Objektivat mjedisorë
    1. Objektivat mjedisorë për trupat me ujëra sipërfaqësore, nëntokësore, si dhe për zonat e
    mbrojtura vendosen me qëllim parandalimin e dëmtimit të trupave ujorë, si dhe mbrojtjen, shtimin dhe
    rehabilitimin e të gjithë trupave ujorë, si sipërfaqësorë dhe nëntokësorë.
    2. Objektivat mjedisorë, të përmendur në pikën 1 të këtij neni, përcaktohen duke marrë në
    konsideratë statusin e tyre kimik, ekologjik dhe sasior.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton kriteret për vendosjen e objektivave
    mjedisorë.
    Neni 26
    Klasifikimi i ujërave
    1. Ujërat sipërfaqësore, me qëllim mbrojtjen dhe përmirësimin e statusit të ujit, klasifikohen
    sipas statusit të tyre kimik dhe ekologjik.
    2. Ujërat nëntokësore, me qëllim mbrojtjen dhe përmirësimin e statusit të ujit, klasifikohen sipas
    statusit sasior dhe kimik.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozimin e Këshillit Kombëtar të Ujit ose ministrit, përcakton
    ujërat, sipas klasifikimit të tyre.
    4. Ministri, me propozimin e këshillit të basenit ujor dhe institucioneve të specializuara
    shkencore që mbulojnë ujërat sipërfaqësore e nëntokësore, në përputhje me parashikimet e këtij neni,
    shpall trupat ujorë artificialë ose tepër të modifikuar dhe e publikon shpalljen në Fletoren Zyrtare.
    5. Trupat ujorë, në bazë të klasifikimit të ujërave të tyre, janë pjesë përbërëse e planit të
    menaxhimit të basenit ujor.
    Neni 27
    Trupat ujorë tepër të modifikuar
    1. Ministri, me propozim të Sekretariatit Teknik të Këshillit Kombëtar të Ujit dhe në përputhje
    me përcaktimet e këtij ligji, ka të drejtë:
    a) të shpallë trupa të caktuar ujorë si artificialë ose tepër të modifikuar, kur objektivat mjedisorë
    në lidhje me statusin e mirë apo potencialin e mirë ekologjik të tyre nuk mund të arrihen për shkak të
    pamundësisë teknike ose kostove tepër të larta;
    b) të zgjatë afatet për arritjen e objektivave mjedisorë, me kusht që të mos ndodhë asnjë
    përkeqësim i mëtejshëm në statusin e trupit ujor të prekur;
    c) të vendosë objektiva mjedisorë specifikë për trupa ujorë të caktuar, kur ata janë shumë të
    prekur nga aktiviteti njerëzor apo kur kushtet e tyre natyrore janë të tilla që e bëjnë arritjen e objektivave
    të përgjithshëm mjedisorë të parealizueshëm ose tepër të kushtueshëm.
    2. Ministri, me propozim të këshillit të basenit ujor, përcakton masa të përshtatshme për
    parandalimin e përkeqësimit të statusit të trupit që është shpallur si trup ujor tepër i modifikuar.
    3. Çdo shpallje e bërë sipas këtij neni dhe arsyet përkatëse përcaktohen në planin e menaxhimit
    të basenit ujor përkatës.
    4. Shpalljet e bëra në përputhje me këtë nen rishikohen çdo 6 vjet.
    8512
    KREU IV
    KONTROLLI I NDOTJES
    Seksioni 1
    Normat e ujit
    Neni 28
    Normat e cilësisë së mjedisit për burimet ujore
    1. Normat e cilësisë së mjedisit për ujërat përcaktohen në përputhje me kërkesat e ligjit nr. 10
    431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”, me qëllim parandalimin e përkeqësimit të cilësisë së ujit.
    2. Normat e cilësisë së mjedisit për ujërat përcaktohen për të gjitha ujërat, përfshirë edhe ujërat
    nëntokësore.
    3. Normat e cilësisë së mjedisit për ujërat përcaktohen për të gjitha burimet ujore apo duke iu
    referuar:
    a) përdorimit aktual ose potencial, të cilit i nënshtrohet çdo trup ujor i caktuar;
    b) aktiviteteve që kryhen apo janë duke u kryer në trupa të tillë ujorë;
    c) atyre trupave ujorë që, për të qenë në gjendje të mbështetin disa veprimtari të caktuara,
    kërkojnë mbrojtje.
    4. Këshilli Kombëtar i Ujit identifikon trupat ujorë, referuar në pikën 3 të këtij neni, sipas
    procedurës përkatëse dhe në afatet kohore të përcaktuara prej tij.
    Neni 29
    Normat teknike të shkarkimit të ujërave në mjedis
    Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton normat teknike të shkarkimit në mjedis
    për ujin, për substancat e rrezikshme, për substancat dhe parametrat e tjerë, në përputhje me kërkesat e
    ligjit nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”, me qëllim parandalimin e përkeqësimit të
    cilësisë së ujit dhe mbrojtjen e mjedisit.
    Neni 30
    Shkarkimet industriale dhe trajtimi i tyre
    1. Agjencitë e baseneve ujore, në bashkëpunim me agjencitë rajonale të mjedisit, përgatisin
    programet për parandalimin dhe shmangien e ndotjes së burimeve ujore pritëse nën juridiksionin e tyre,
    nga shkarkimet e lëngëta.
    2. Shkarkimi në mjedis i ujërave të përdorura industriale duhet të realizohet në përputhje të plotë
    me kërkesat e përgjithshme e specifike për lloje të ndryshme të veprimtarive, si rezultat i të cilave
    kryhen shkarkime të lëngshme në mjedis, me qëllim mbrojtjen e ujërave nëntokësore apo sipërfaqësore
    nga kontaminimi apo ndotja.
    3. Menaxhimi i ujërave të përdorura industriale duhet të realizohet nga subjekte, të cilat i
    prodhojnë dhe i shkarkojnë ato në zbatim të parimit “Ndotësi paguan”.
    4. Menaxhimi i ujërave të përdorura industriale përfshin trajtimin e pjesshëm apo të plotë të tyre,
    në afërsi të zonës ku vendoset subjekti, i cili i prodhon ato apo në një zonë të caktuar industriale.
    Shkarkimet e lëngëta, pas trajtimit në impiantet e trajtimit të ujërave të përdorura, bëhen kundrejt një
    tarife dhe në përputhje me normat e cilësisë së këtyre ujërave.
    5. Tarifat e shkarkimeve të lëngëta, të prodhuara nga trajtimi i ujërave të përdorura industriale,
    përcaktohen në bazë të sasisë së shkarkimit dhe përbërjes kimike të tyre.
    6. Ujërat e ndotura, që nuk arrijnë karakteristikat e përcaktuara në akte nënligjore, ndalohen të
    shkarkohen direkt në tokë, në ujë dhe në sistemin publik të kanalizimeve.
    7. Monitorimi i cilësisë, sasisë së prodhimit të ujërave të përdorura industriale dhe shkarkimeve
    në mjedisin ujor sipërfaqësor apo nëntokësor pas trajtimit duhet të kryhet nga organet e përcaktuara me
    ligje të veçanta.
    8513
    Neni 31
    Cilësia e ujit të pijshëm
    1. Këshilli i Ministrave, me propozim të Sekretariatit Teknik të Këshillit Kombëtar të Ujit dhe
    ministrit përgjegjës për shëndetësinë, përcakton kërkesat e cilësisë për ujin e pijshëm.
    2. Çdo person fizik a juridik, publik apo privat, që ofron ose shet në publik ujë të pijshëm,
    detyrohet të jetë i pajisur me leje apo autorizimin përkatës, si dhe të përmbushë kërkesat e cilësisë së ujit
    të pijshëm, sipas akteve ligjore në fuqi.
    3. Njësitë e qeverisjes vendore dhe çdo institucion tjetër, publik a privat, që kanë sistemin e tyre
    të furnizimit me ujë, detyrohen të marrin masa për një kontroll të rregullt të cilësisë së ujit të furnizuar.
    4. Ministri përgjegjës për shëndetësinë, nëpërmjet inspektoratit që mbulon fushën e shëndetit,
    urdhëron ndërprerjen e furnizimit me ujë të pijshëm në qoftë se ai nuk plotëson normat e cilësisë.
    Seksioni 2
    Kontrolli i ndotjes
    Neni 32
    Trajtimi i kombinuar
    1. Kontrolli i ndotjes bazohet në parimin e trajtimit të kombinuar dhe synon parandalimin e
    përkeqësimit, shtimin dhe kthimin në gjendje të pranueshme të trupave me ujëra sipërfaqësore.
    2. Kontrolli i ndotjes realizohet nëpërmjet zbatimit të vlerave përkatëse kufi të shkarkimeve,
    bazuar në teknikat më të mira të disponueshme apo dhe në praktikat më të mira mjedisore kur ndikimet
    janë të shpërndara.
    3. Kontrollet më të plota e më të hollësishme për shkarkimet kryhen, sipas rastit, kur një
    objektiv mjedisor ose normë mjedisore e cilësisë së ujit kërkon kushte më specifike sesa ato të
    parashikuara në pikën 1 të këtij neni.
    Neni 33
    Lejet e mjedisit
    Çdo person fizik ose juridik, që ushtron një aktivitet, prej të cilit shkarkohen ujëra të ndotura në
    trupat ujorë, duhet të ketë lejen përkatëse të mjedisit, në përputhje me kërkesat e ligjit nr. 10 448, datë
    14.7.2011 “Për lejet e mjedisit”.
    Neni 34
    Zonat e mbrojtura
    1. Zonat e mbrojtura, në bazë të këtij ligji dhe akteve të tjera ligjore e nënligjore, përcaktohen
    me qëllim mbrojtjen e ujërave dhe ekosistemeve ujore dhe përfshijnë masa të veçanta mbrojtëse.
    2. Në zonat e mbrojtura përfshihen:
    a) zonat higjieno-sanitare për mbrojtjen e burimeve ujore, të përcaktuara për prodhimin e ujit të
    pijshëm;
    b) zonat e mbrojtura, të përcaktuara sipas ligjit nr. 8906, datë 6.6.2002 “Për zonat e mbrojtura”,
    të ndryshuar;
    c) zonat për peshkim dhe rritjen e butakëve, sipas legjislacionit për peshkimin;
    ç) zonat për banjat termale, për trajtimin kurativ dhe rekreacion;
    d) zonat e prirura ndaj eutrofikimit dhe zonat në rrezik nga nitratet e nitritet;
    dh) zonat e synuara për mbrojtjen e bimëve apo kafshëve, si dhe të habitateve, ku ruajtja apo
    përmirësimi i statusit të ujit është një element i rëndësishëm i mbrojtjes së tyre.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, shpall zonat e mbrojtura, të përcaktuara në
    pikën 2 të këtij neni.
    8514
    4. Këshillat e baseneve ujore dhe ministria hartojnë, menaxhojnë dhe përditësojnë inventarin e
    zonave të mbrojtura, si pjesë përbërëse e planit të menaxhimit të zonave të mbrojtura.
    5. Plani i menaxhimit të zonës së mbrojtur përfshihet në planin e menaxhimit të basenit ujor
    përkatës.
    Neni 35
    Mbrojtja e zonave të prirura ndaj ndotjes
    1. Ministri harton aktet përkatëse nënligjore për shpalljen e zonave në rrezik nga ndotja prej
    elementeve apo substancave të dëmshme, si nitratet, fosfatet, produktet për mbrojtjen e bimëve, biocidet
    dhe i paraqet për miratim në Këshillin Kombëtar të Ujit.
    2. Ministri, në bashkëpunim me ministrin përgjegjës për bujqësinë, ministrin përgjegjës për
    ekonominë dhe ministrin përgjegjës për shëndetësinë, nxjerr rregullore, ku përcaktohen programet, masat
    dhe detyrimet e tjera përkatëse, me qëllim reduktimin dhe parandalimin e ndotjes së ujërave nga
    substancat e dëmshme, si ato të cituara në pikën 1 të këtij neni, ashtu edhe ato që shkaktohen apo
    rrjedhin nga veprimtari të tjera bujqësore.
    3. Trajtimi i kombinuar, siç përcaktohet në nenin 32 të këtij ligji, zbatohet për shkarkimet nga
    pikat dhe burimet shpërndarëse në zonat e përcaktuara në pikën 1 të këtij neni.
    Seksioni 3
    Masat për mbrojtjen e burimeve ujore
    Neni 36
    Karakteristikat e baseneve ujore
    1. Këshilli i Basenit Ujor kryen për çdo basen ujor përkatës vlerësimin e ndikimit të aktivitetit
    njerëzor në statusin e ujërave sipërfaqësore dhe nëntokësore, analizën ekonomike të përdorimit të
    ujërave, si dhe analiza pas monitorimeve të kryera nga subjektet e kontraktuara nga ministria.
    2. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, përcakton me akt nënligjor specifikimet
    teknike të nevojshme për kryerjen e analizave dhe rishikimeve, siç përcaktohet në pikën 1 të këtij neni.
    3. Analizat dhe vlerësimet e përcaktuara në këtë nen do të kryhen pas miratimit të planeve të
    menaxhimit të baseneve ujore dhe do të përditësohen rregullisht.
    Neni 37
    Programet e masave për objektivat mjedisorë
    1. Këshilli i basenit ujor, me qëllim arritjen e objektivave mjedisorë të përcaktuar në nenin 25 të
    këtij ligji, harton programin e masave për basenin ujor, duke marrë në konsideratë rezultatet e analizave,
    siç përcaktohet në nenin 36 të këtij ligji.
    2. Programi i masave për basenin ujor rishikohet çdo 6 vjet dhe, në qoftë se është e nevojshme,
    përditësohet.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton programin e masave, të hartuar nga
    çdo këshill baseni ujor.
    KREU V
    PËRDORIMI I BURIMEVE UJORE
    Neni 38
    Qëllimet e përdorimit të burimeve ujore
    Burimet ujore përdoren për:
    8515
    a) qëllimet shtëpiake, komunale, bujqësore, përfshirë ujitjen dhe ujin për blegtorinë;
    b) akuakulturë, transport ujor, industrial, prodhim hidroenergjetik;
    c) tregti;
    ç) turizëm, argëtim, përfshirë lundrimin për argëtim;
    d) qëllime të tjera, të miratuara nga Këshilli Kombëtar i Ujërave.
    Neni 39
    Përdorimi i burimeve ujore
    1. Përdorimi i burimeve ujore natyrore i nënshtrohet kontrollit administrativ nga organet e
    administrimit dhe menaxhimit të burimeve ujore dhe inspektimit nga inspektorët që mbulojnë fushën e
    mjedisit.
    2. Çdo përdorues i ujit është i detyruar që në rrjedhën natyrore të lejojë rrjedhjen minimale
    ekologjike, duke mos e përfshirë atë në sasinë e ujit që është i autorizuar të përdorë.
    3. Sasia e rrjedhjes minimale ekologjike për çdo trup ujor natyror përcaktohet sipas planeve të
    menaxhimit të baseneve dhe akteve të tjera ligjore e nënligjore, duke u bazuar në karakteristikat
    specifike dhe vlerat natyrore e ekologjike që ka baseni ujor.
    4. Pavarësisht nga sasia e rrjedhjes ekologjike që përcaktohet në planet e menaxhimit të
    baseneve, ajo nuk mund të jetë më e vogël se prurja me qëndrueshmëri 355 ditë në vit (Q355).
    Neni 40
    Përdorimi i lirë i burimeve ujore
    1. Kushdo ka të drejtë të përdorë lirisht burimet ujore sipërfaqësore për të pirë dhe për nevoja të
    tjera shtëpiake e të blegtorisë, pa tejkaluar nevojat, sasitë e nevojshme për plotësimin e nevojave
    individuale dhe familjare të përdoruesit dhe në përputhje me ligjet dhe planet përkatëse të këshillave të
    baseneve.
    2. Kushdo ka të drejtë të përdorë lirisht ujërat e brigjeve për t’u larë dhe për sporte ujore.
    3. Kushdo ka të drejtë të përdorë burimet ujore në rastet e rënies së zjarrit për shuarjen e tij.
    4. Kushdo ka të drejtë të përdorë ujin e shiut që bie në tokë private, me kusht që ky ujë të mos
    jetë mbledhur në instalime artificiale.
    5. Organet e administrimit dhe menaxhimit të burimeve ujore kanë të drejtë që gjatë periudhave
    të mungesës së ujit dhe thatësirave apo kur cilësia e ujit është cenuar, kur përhapen ose ka rrezik të
    përhapen sëmundje të shkaktuara nga uji, të kufizojnë përdorimin e lirë të ujit në të gjithë vendin ose në
    zona të veçanta.
    Neni 41
    Përdorimi me leje i ujit
    1. Veprimtaritë e mëposhtme, që mund të kryhen brenda territorit të Republikës së Shqipërisë,
    do të ushtrohen në bazë të lejes administrative të lëshuar nga organet e administrimit dhe menaxhimit të
    burimeve ujore.
    a) Përdorimi i ujit, kur ky realizohet me instalime të përhershme.
    b) Ujitja.
    c) Përdorime industriale të ujit sipërfaqësor.
    ç) Ujë për pishina.
    d) Ujë i ambalazhuar.
    dh) Ujërat kurative, minerale, termominerale dhe gjeotermale.
    e) Shfrytëzimi i ujërave nëntokësore për qëllime të ndryshme.
    ë) Dhënia në përdorim e burimeve ujore për zhvillimin e akuakulturës.
    8516
    2. Për përdorimet e mëposhtme kërkohet leja përkatëse e Këshillit Kombëtar të Ujit.
    a) Lundrueshmëria.
    b) Ndërtimi i strukturave ankoruese, portuale, i veprave mbrojtëse bregdetare dhe ishujve
    artificialë në det.
    c) Përdorimi i ujërave detare për prodhim hidroenergjie.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozim të Këshillit Kombëtar të Ujit, miraton formularin e
    kërkesës për leje për përdorim të burimeve ujore.
    Neni 42
    Përdorimi i ujit me autorizim
    1. Veprimtaritë e mëposhtme mund të kryhen vetëm pasi subjektet përkatëse të pajisen me
    autorizim nga organet e administrimit dhe menaxhimit të burimeve ujore:
    a) dhënia e ujit bagëtive, kur shoqërohet me instalime tubacionesh dhe ndërtime objektesh;
    b) shfrytëzimi i ujërave nëntokësore për qëllime familjare;
    c) përdorimi ose ripërdorimi i ujërave të përdorura, përfshirë aplikimin e tyre në tokë.
    2. Përdorimi i burimeve ujore për qëllime dhe aktivitete peshkimi përcaktohet me akte ligjore e
    nënligjore që rregullojnë këto veprimtari.
    3. Të gjitha llojet e kërkimeve, studimeve dhe eksplorimeve në ujërat sipërfaqësore e
    nëntokësore, edhe kur nuk kanë për objekt ujin, kryhen me autorizim nga organet përkatëse të ujit, për
    një zonë dhe për një afat të caktuar.
    4. Përjashtohen nga kjo kërkesë institucionet monitoruese të ujërave sipërfaqësore dhe
    nëntokësore, si dhe institucionet shkencore, veprimtaritë e të cilave nuk ndikojnë në prishjen e
    ekuilibrave sasiorë dhe cilësorë të ujërave.
    5. Këshilli i Ministrave, me propozim të Këshillit Kombëtar të Ujit, miraton formularin e
    kërkesës për autorizim për përdorim të burimeve ujore.
    Neni 43
    Dhënia e koncesioneve për përdorimin e burimeve ujore
    1. Dhënia e koncesioneve për përdorimin e burimeve ujore bëhet në përputhje me ligjin nr.
    9663, datë 18.12.2006 “Për koncesionet”, të ndryshuar dhe aktet nënligjore që përcaktojnë kërkesa dhe
    procedura për dhënien e koncesioneve.
    2. Organi kontraktues i menaxhimit të burimeve ujore kombëtare mban regjistrin e koncesionit.
    Ky regjistër administrohet dhe ruhet nga organi përkatës kontraktues, sipas kërkesave të ligjit nr. 9154,
    datë 6.11.2003 “Për arkivat”.
    Neni 44
    Shfrytëzimi i materialeve inerte
    1. Organet e menaxhimit të burimeve ujore lëshojnë leje administrative për shfrytëzimin e
    materialeve inerte, si rërë, zhavorr, që nxirren nga shtretërit e lumenjve, përrenjve, liqeneve me ose pa
    ujë, vetëm në qoftë se plotësohen kushtet dhe kriteret ligjore, të përcaktuara me akte nënligjore.
    2. Këshilli i Ministrave, me propozim të Këshillit Kombëtar të Ujit, miraton formularin e
    kërkesës për leje dhe rinovim për shfrytëzim materialesh inerte nga shtretërit e lumenjve.
    Neni 45
    Detyrat e përdoruesve të ujit
    Përdoruesit e ujit duhet:
    a) të përdorin ujin në mënyrë racionale dhe ekonomike;
    b) të respektojnë kushtet dhe detyrimet e vëna mbi të drejtën e përdorimit të ujit;
    8517
    c) të respektojnë kushtet dhe detyrimet e përcaktuara mbi të drejtën e pronësisë;
    ç) të sigurojnë mbrojtjen e ujit nga ndotja, të mbajnë nën kontroll cilësinë e ujit dhe të mbrojnë
    mjedisin nga ndotësit e ndryshëm;
    d) të respektojnë të drejtat e përdoruesve të tjerë të ligjshëm të ujërave dhe të palëve të treta.
    Neni 46
    Thatësira dhe mungesa e ujit
    Këshilli Kombëtar i Ujit, me propozimin e ministrit, në kushtet e thatësirës apo të mungesës së
    ujit, nxjerr vendim për marrjen e masave të nevojshme për thatësirën, i cili publikohet në Fletoren
    Zyrtare. Në këtë vendim përcaktohen:
    a) kufizime në disa ose në të gjitha veprimtaritë që përfshijnë përdorimin e burimeve ujore;
    b) kufizimi i përdorimit të ujit, në përputhje me licencat, autorizimet, lejet dhe koncesionet për
    përdorimin e ujit.
    Neni 47
    Trupat ujorë që përdoren si ujë i destinuar për pirje
    1. Këshilli i basenit ujor për basenin ujor përkatës duhet të identifikojë në mënyrë të veçantë:
    a) të gjitha trupat ujorë të destinuar për konsum njerëzor, që japin mesatarisht mbi 10 m³ në ditë
    ose që furnizojnë më shumë se 50 njerëz;
    b) të gjithë trupat ujorë të destinuar për përdorime të tilla në të ardhmen.
    2. Këshilli i basenit ujor dhe organet përkatëse të administrimit dhe menaxhimit të burimeve
    ujore duhet të sigurojnë mbrojtjen e burimeve ujore të referuara në këtë nen, me qëllim që të shmangin
    përkeqësimin e cilësisë së tyre dhe të kryejnë pastrimin e nevojshëm në atë nivel, me qëllim përftimin e
    ujit të pijshëm.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton zonat e mbrojtjes sanitare për burimet
    ujore të përcaktuara në këtë nen dhe dispozitat rregullatore për zbatimin e këtyre parashikimeve ligjore.
    KREU VI
    BURIMET E UJËRAVE KURATIVE, MINERALE, TERMOMINERALE
    DHE GJEOTERMALE
    Neni 48
    Menaxhimi i burimeve natyrore të ujërave kurative, minerale, termominerale
    dhe gjeotermale
    1. Menaxhimi i integruar mbi burimet natyrore të ujërave kurative, minerale, termominerale dhe
    gjeotermale ka të bëjë me krijimin e një kuadri për mbrojtjen e këtyre burimeve me qëllim:
    a) monitorimin e cilësisë së ujërave kurative, minerale, termominerale dhe gjeotermale nga
    ministria, ministria përgjegjëse për shëndetësinë dhe ministria përgjegjëse për ekonominë;
    b) promovimin e përdorimit racional e të qëndrueshëm të këtyre ujërave, i cili kryhet duke u
    bazuar në mbrojtjen afatgjatë të burimeve natyrore, të ujërave kurative, minerale, termominerale dhe
    gjeotermale;
    c) reduktimin progresiv të ndotjes së burimeve natyrore të ujërave kurative, minerale,
    termominerale dhe gjeotermale, me qëllim parandalimin e ndotjes së mëtejshme të tyre;
    ç) ndalimin e ndërtimeve rreth zonave të burimeve natyrore të ujërave kurative, minerale,
    termominerale dhe gjeotermale pa lejen e organeve të menaxhimit të burimeve ujore;
    d) parandalimin e shkarkimeve të ujërave kurative, minerale, termominerale dhe gjeotermale të
    përdorura dhe të patrajtuara në tokë, në ujë dhe në sistemin publik të kanalizimeve;
    8518
    dh) vlerësimin e shkaqeve të ndotjes së ujërave kurative, minerale, termominerale dhe
    gjeotermale;
    e) hartimin e planit të menaxhimit të ujërave kurative, minerale, termominerale dhe gjeotermale
    nga organet e menaxhimit të burimeve ujore;
    ë) kontrollin rreth zonave të burimeve natyrore të ujërave kurative, minerale, termominerale dhe
    gjeotermale, i cili kryhet nga organet e menaxhimit të burimeve ujore;
    f) ndalimin e ndryshimit të destinacionit të përdorimit të ujërave kurative, minerale,
    termominerale dhe gjeotermale;
    g) ndalimin e shpimeve dhe ndërhyrjeve në zonën e burimeve natyrore të ujërave kurative,
    termale, termominerale dhe gjeotermale;
    gj) ndalimin e thithjes me pompa të ujit kurativ, termal, termomineral dhe gjeotermal direkt nga
    gryka e burimit.
    2. Çdo person fizik ose juridik, që shfrytëzon burimet natyrore të ujërave kurative, minerale,
    termominerale dhe gjeotermale, duhet të pajiset me leje pranë organeve të menaxhimit të burimeve ujore,
    e cila jepet në përputhje me planin e menaxhimit të këtyre ujërave.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton tarifat e përdorimit të ujërave
    kurative, termominerale dhe gjeotermale.
    Neni 49
    Pezullimi dhe ndryshimi i përkohshëm i kushteve të lejes për burimet natyrore të ujërave kurative,
    minerale, termominerale dhe gjeotermale
    1. Leja mund të ndryshohet, të pezullohet ose të shfuqizohet kur titullari përkatës i saj nuk
    përmbush kriteret e dhënies së këtij titulli ose ka shkelur detyrimet e përcaktuara në të.
    2. Ndryshimi i kushteve, pezullimi dhe shfuqizimi i lejes kryhen, sipas rastit, nga organi që e ka
    lëshuar ose organi më i lartë epror:
    a) kur kanë ndodhur ndryshime për shkak të forcave madhore;
    b) me kërkesë të mbajtësit të lejes;
    c) në rast të mosrespektimit nga titullari i kushteve të lejes;
    ç) kur ujërat kurative, minerale dhe termale, me të cilat lidhet leja, nuk janë përdorur sipas afatit
    të përcaktuar në lejen përkatëse;
    d) me vdekjen e personit fizik apo me mbarimin e personit juridik.
    KREU VII
    AUTORIZIMET, LEJET DHE KONCESIONET
    PËR PËRDORIMIN E BURIMEVE UJORE
    Neni 50
    Organet e administrimit dhe menaxhimit të burimeve ujore që lëshojnë autorizime,
    leje dhe japin koncesione
    1. Organet e administrimit dhe menaxhimit të burimeve ujore japin autorizime, leje dhe lidhin
    kontrata koncesioni për përdorimin e ujërave, duke u bazuar në parimet e proporcionalitetit, efiçencës
    dhe deburokratizimit, në zvogëlimin e barrierave administrative, si dhe në përputhje me procedurat e
    përcaktuara me ligj të veçantë ose me vendim të Këshillit të Ministrave, në zbatim të këtij kreu.
    2. Këshilli i basenit ujor lëshon autorizimet dhe lejet në rastet kur aktiviteti do të kryhet brenda
    territorit të Republikës së Shqipërisë dhe brenda kufijve të një baseni të vetëm.
    3. Këshilli Kombëtar i Ujit lëshon leje dhe autorizime në rastet kur aktiviteti do të kryhet brenda
    territorit të Republikës së Shqipërisë, por në një zonë që i kalon kufijtë e një baseni.
    4. Ministria identifikon projektin koncesionar në bazë të klasifikimit të burimeve ujore, planit të
    menaxhimit të basenit ujor dhe sipas procedurave, kritereve dhe kushteve të përcaktuara me akte ligjore e
    nënligjore.
    8519
    5. Autorizimet, lejet dhe koncesionet për përdorimin e ujërave:
    a) janë personale dhe i takojnë titullarit të licencës, autorizimit, lejes, koncesionit përkatës;
    b) nuk mund të transferohen pa miratimin e organeve të administrimit dhe menaxhimit të
    burimeve ujore;
    c) janë të vlefshme për një afat të caktuar dhe rinovohen sipas një procedure të përcaktuar;
    ç) mund të ndryshohen, të refuzohen, të pezullohen ose të shfuqizohen në bazë të këtij ligji dhe
    akteve nënligjore në zbatim të tij;
    d) lëshohen pas pagimit të një tarife për shpenzimet administrative;
    dh) regjistrohen në Regjistrin Kombëtar të Lejeve dhe Autorizimeve, sipas parashikimeve ligjore
    e nënligjore përkatëse;
    e) nuk mund të refuzohen pa një vendim të arsyetuar të organit administrativ që shqyrton
    kërkesën për autorizim ose leje.
    6. Këshilli i Ministrave, në zbatim të këtij ligji dhe ligjit nr. 10 081, datë 23.2.2009 “Për
    licencat, autorizimet dhe lejet në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar, përcakton:
    a) kushtet e posaçme të licencimit, të autorizimit dhe lejimit dhe dokumentet shoqëruese, të
    nevojshme, që paraqiten për këtë qëllim;
    b) afatin e vlefshmërisë së licencës, të autorizimit dhe lejes;
    c) procedurat dhe afatet e shqyrtimit dhe të vendimmarrjes administrative;
    ç) procedurat e revokimit nga organet administrative.
    Neni 51
    Parimet e përgjithshme për dhënien e autorizimeve, lejeve dhe koncesioneve
    Autorizimi, leja ose koncesioni lëshohet vetëm në qoftë se:
    a) aktiviteti i personit fizik apo juridik, që është titullar i autorizimit, lejes apo koncesionit, nuk
    ndikon negativisht në përdorimin e ujërave;
    b) është në përputhje me planin e menaxhimit të basenit ujor përkatës;
    c) nuk çon në shkeljen e normave të cilësisë së ujit, të përcaktuara në këtë ligj;
    ç) nuk çon në cenimin e objektivave mjedisorë përkatës, të përcaktuar në këtë ligj;
    d) nuk bie ndesh me programin e masave, të parashikuar në bazë të këtij ligji.
    Neni 52
    Përparësitë në dhënien e lejeve, autorizimeve dhe koncesioneve
    Për dhënien e një lejeje, autorizimi, koncesioni, organet e administrimit dhe menaxhimit të
    burimeve ujore përkatëse të ujit mbështeten në përparësitë e mëposhtme:
    a) furnizimin me ujë të popullsisë, përfshirë edhe kërkesat e industrive që ndodhen brenda vijës
    kufizuese të qendrave të banuara dhe që kanë një nivel të ulët konsumi;
    b) përdorimet për ujitje, bujqësi e akuakulturë;
    c) përdorime për prodhim energjie elektrike nëpërmjet burimeve hidrike;
    ç) përdorime të tjera industriale, që nuk përfshihen në kategorinë e mësipërme, përfshirë edhe
    përdorime në miniera;
    d) peshkim;
    dh) transport ujor;
    e) argëtim e turizëm, përfshirë lundrimin për zbavitje;
    ë) përdorime të tjera.
    8520
    Neni 53
    Kushtet e përgjithshme të autorizimeve, lejeve dhe koncesioneve
    për përdorimin e ujërave
    1. Autorizimi, leja apo kontrata koncesionare për përdorimin e ujërave përmban këto të dhëna të
    përgjithshme:
    a) serinë, numrin dhe datën e miratimit dhe të hyrjes në fuqi;
    b) të dhënat për identifikimin e titullarit;
    c) llojin e veprimtarisë që lejohet dhe qëllimin, për të cilin do të përdoret uji;
    ç) sasinë e ujit që mund të përdoret, duke iu referuar ose një vëllimi fiks, ose një pjese të
    rrjedhës;
    d) vëllimin e rrjedhës së kthyer, në qoftë se ka, dhe vendin ku rrjedha e kthyer do të shkarkohet;
    dh) sipërfaqen e tokës, me të cilën lidhet përdorimi i ujit, në rastet kur uji do të përdoret për
    ujitje;
    e) vendin ku ushtrohet veprimtaria, kryhet veprimi apo përdoret e mira publike;
    ë) kufizimet në ushtrimin e veprimtarisë, në kryerjen e veprimit apo në përdorimin e së mirës
    publike;
    f) periudhën e vlefshmërisë së licencës, autorizimit, lejes apo koncesionit.
    2. Licenca, autorizimi, leja apo kontrata koncesionare përmban detyrimisht kushtet e
    përgjithshme të mëposhtme, në bazë të të cilave operatori detyrohet:
    a) të përdorë ujërat në mënyrë racionale, duke shmangur mbetjet dhe duke mos dëmtuar
    mjedisin;
    b) të përdorë ujërat vetëm për qëllimet, për të cilat i është dhënë licenca, autorizimi, leja apo
    kontrata koncesionare;
    c) të paguajë të gjitha kostot, taksat, tarifat në lidhje me përdorimin e ujit;
    ç) të instalojë ose të lejojë instalimin e pajisjeve për matjen e sasisë së ujit të përdorur, në
    përputhje me kërkesat e përcaktuara nga organi përkatës që ka lëshuar lejen, autorizimin apo
    koncesionin;
    d) të regjistrojë vëllimin e ujit të përdorur, përfshirë dhe rrjedhën e kthyer;
    dh) të japë të dhëna dhe informacion për përdorimin e ujit sa herë që i kërkohet nga organet e
    ngarkuara për menaxhimin e burimeve ujore.
    3. Kushtet e posaçme, dokumentet shoqëruese, afati i vlefshmërisë, procedurat e shqyrtimit dhe
    vendimmarrja përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.
    4. Licenca dhe leja e dhënë nga institucionet qendrore apo institucionet e pavarura hyn në fuqi
    vetëm pas publikimit të saj në Regjistrin e Licencave dhe Lejeve, përveç rastit kur hyrja në fuqi e aktit që
    e miraton atë lidhet me botimin në Fletoren Zyrtare.
    5. Lejet e përdorimit të ujit përfshihen në kategorinë III.6 të shtojcës së ligjit nr. 10 081, datë
    23.2.2009 “Për licencat, autorizimet dhe lejet në Republikën e Shqipërisë”, të ndryshuar.
    Neni 54
    Pezullimi dhe ndryshimi i përkohshëm i kushteve të autorizimeve, lejeve
    apo koncesioneve
    1. Autorizimi, leja dhe koncesioni mund të pezullohen ose të ndryshohen kur titullari përkatës
    nuk përmbush kriteret e dhënies së këtij titulli apo shkel detyrimet e përcaktuara në të.
    2. Pezullimi dhe ndryshimi i kushteve që përmbahen në licencat, autorizimet, lejet dhe
    koncesionet kryhen nga organi lëshues:
    a) si pasojë e një urdhri për thatësirën, të lëshuar në bazë të këtij ligji;
    b) kur kanë ndodhur ndryshime për shkak të forcave madhore;
    c) me kërkesë të mbajtësit të titullit;
    ç) në rast të mosrespektimit nga titullari të kushteve të autorizimit, lejes ose koncesionit.
    8521
    Neni 55
    Revokimi e shfuqizimi i autorizimeve dhe lejeve dhe zgjidhja e kontratës koncesionare
    1. Zgjidhja e kontratës koncesionare dhe shfuqizimi ose revokimi i autorizimeve dhe lejeve mund
    të bëhen në rastet kur:
    a) bazuar në interesin publik dhe në përputhje me planin e menaxhimit të baseneve ujore, është i
    domosdoshëm përdorimi i ujërave për një qëllim tjetër parësor, në përputhje me kategorizimet, sipas
    përparësive të përcaktuara në nenin 52 të këtij ligji;
    b) titullari i autorizimit, lejes, koncesionit nuk respekton kushtet përkatëse edhe pas pezullimit të
    lejes, autorizimit për një afat të caktuar;
    c) me kërkesën e titullarit të autorizimit, lejes, koncesionit;
    ç) ujërat, me të cilat lidhet leja, autorizimi ose koncesioni, nuk janë përdorur për një periudhë
    prej tre vjetësh;
    d) me vdekjen e titullarit apo me mbarimin e personit juridik.
    2. Çdo vendim i organeve vendore të menaxhimit të burimeve ujore për revokimin ose
    shfuqizimin e autorizimit, lejes mund të apelohet në rrugë administrative te ministri, sipas procedurave të
    parashikuara në Kodin e Procedurave Administrative, përveç rastit të parashikuar në shkronjën“d” të
    pikës 1 të këtij neni.
    3. Akti administrativ i ministrit për revokimin ose shfuqizimin e lejeve apo autorizimeve mund të
    ankimohet në gjykatën kompetente brenda afatit ligjor.
    4. Për ankimet ndaj procedurave të dhënies së koncesionit dhe zgjidhjes së kontratës së
    koncesionit do të zbatohet legjislacioni në fuqi për koncesionet.
    Neni 56
    Shpuesit profesionistë
    1. Shpuesi profesionist për ujë, që e ushtron veprimtarinë mbi bazë tregtare, duhet të jetë i
    pajisur me licencën e parashikuar në kategorinë III.7 të shtojcës së ligjit për licencat. Kjo veprimtari
    licencohet sipas ligjit nr. 10 081, datë 23.2.2009 “Për licencat, autorizimet dhe lejet në Republikën e
    Shqipërisë ”, të ndryshuar.
    2. Organet e menaxhimit të burimeve ujore japin leje për kryerjen e shpimit pasi shpuesi
    profesionist paraqet projektin teknik dhe hidrogjeologjik për shpimin, të hartuar nga subjekte juridike të
    licencuara, sipas legjislacionit në fuqi.
    3. Shpuesi profesionist, jo më vonë se një muaj pas përfundimit të shpimit, u paraqet organeve të
    administrimit të burimeve ujore, në dy kopje, një raport të hollësishëm hidrogjeologjik në lidhje me
    shpimin, me mostrat e shtresave të shpuara, si dhe gjithë dokumentacionin përkatës, projektin fillestar të
    shpimit dhe relacionin pas shpimit. Organet e administrimit të burimeve ujore i dërgojnë një kopje
    Arkivit Qendror Gjeologjik.
    4. Shërbimi Gjeologjik Shqiptar duhet t’u japë informacionin përkatës organeve të menaxhimit të
    burimeve ujore për projektet hidrogjeologjike dhe relacionet e shpimit, të dorëzuara nga subjektet pranë
    këtij institucioni.
    5. Leja e shfrytëzimit për nxjerrje uji lëshohet nga organet e menaxhimit të burimeve ujore, pasi
    shpuesi profesionist paraqet relacionin teknik dhe hidrogjeologjik për përdorimin potencial të pusit, të
    hartuar nga subjekte juridike të licencuara, sipas legjislacionit në fuqi.
    6. Ndalohet ushtrimi i veprimtarisë së shpimit për nxjerrje uji nga ana e subjekteve fizike,
    juridike apo personave të palicencuar, pa leje përkatëse të shpimit nga organet e menaxhimit të burimeve
    ujore.
    8522
    KREU VIII
    ZONAT DHE SIPËRFAQET E MBROJTURA
    Neni 57
    Zonat e mbrojtjes higjieno-sanitare
    1. Zonat e mbrojtjes higjieno-sanitare përcaktohen rrotull burimeve sipërfaqësore ose
    nëntokësore të ujit, që furnizojnë popullsinë urbane e rurale me ujë, me qëllim që të ruhet cilësia e ujit
    pranë burimit.
    2. Kufijtë e këtyre zonave miratohen nga Këshilli i Ministrave, me propozimin e ministrit,
    ministrit përgjegjës për ekonominë, ministrit përgjegjës për shëndetësinë dhe ministrit përgjegjës për
    punët publike.
    3. Zonat e mbrojtjes higjieno-sanitare përbëhen nga:
    a) zona e parë e mbrojtjes rrotull burimit, që kontrollohet nga operatori që nxjerr, prodhon dhe
    shpërndan ujë të pijshëm. Kjo zonë rrethohet;
    b) zona e mbrojtjes së afërt, brenda së cilës ndalohen ndërtimet, zhvillimi i industrisë, kryerja e
    veprimtarive bujqësore e blegtorale, hapja e puseve, hapja e kanaleve, depozitimi apo shkarkimi i
    ndotjeve, i ujërave të ndotura, i substancave kimike e toksike, përdorimi i plehrave kimike dhe
    pesticideve, përdorimi si varrezë apo groposja e kafshëve të ngordhura;
    c) zona e mbrojtjes së largët, brenda së cilës veprimtaritë e parashikuara në shkronjën “b” të
    kësaj pike do të jenë objekt i autorizimeve të posaçme administrative.
    4. Personat fizikë dhe juridikë, interesat e të cilëve dëmtohen nga përcaktimi i zonave të
    mbrojtjes higjieno-sanitare, kompensohen sipas dispozitave të Kodit Civil të Republikës së Shqipërisë.
    Neni 58
    Mbrojtja e zonave të prirura ndaj ndotjes
    1. Ministri harton aktet përkatëse nënligjore për shpalljen e zonave në rrezik nga ndotja prej
    elementeve apo substancave të dëmshme, si kimikatet e ndryshme, biocidet, për mbrojtjen e shëndetit të
    njerëzve, agrikulturës, mjedisit, të cilat i paraqet për miratim në Këshillin Kombëtar të Ujit.
    2. Ministri, në bashkëpunim me ministrin përgjegjës për bujqësinë dhe ministrin përgjegjës për
    ekonominë, nxjerr rregullore që përcakton programet, masat dhe detyrimet e tjera përkatëse, me qëllim
    reduktimin dhe parandalimin e ndotjes së ujërave nga substancat e dëmshme, si ato të përcaktuara në
    pikën 1 të këtij neni, ashtu edhe ato që shkaktohen apo rrjedhin nga veprimtari të tjera bujqësore,
    industriale dhe veprimtaria njerëzore.
    Neni 59
    Zonat e mbrojtjes emergjente
    1. Organet e burimeve ujore mund të përcaktojnë dhe të shpallin zona ose sipërfaqe të mbrojtura
    sa herë që burimet sipërfaqësore ose nëntokësore rrezikohen seriozisht në sasi e cilësi, si dhe kur
    ekziston rreziku i përhapjes së sëmundjeve infektive, sipas evidencave nga organet kompetente.
    2. Regjimi i këtyre zonave ose sipërfaqeve, si dhe kufizimet e tyre vendosen dhe ndryshojnë
    sipas rrethanave specifike, të cilat përcaktohen me akt nënligjor.
    Neni 60
    Zona të veçanta ruajtjeje
    Këshilli Ministrave, nëpërmjet Sekretariatit Teknik të Këshillit Kombëtar të Ujit, miraton si zona
    të veçanta ruajtjeje zona të caktuara, basene, pjesë basenesh, rrjedha ujore, lumenj.
    8523
    Neni 61
    Bashkërendimi i planeve të rregullimit të territorit me ato të burimeve ujore
    Autoritetet, që hartojnë planet dhe studimet e rregullimit të territorit, marrin në konsideratë
    planet e menaxhimit të burimeve ujore, të hartuara nga ministria dhe të miratuara nga Këshilli i
    Ministrave, me propozim të Këshillit Kombëtar të Ujit.
    Neni 62
    Tokat e mbuluara me ujë
    1. Kënetat ose sipërfaqet e mbuluara me ujë, sipas përcaktimeve të bëra në këtë ligj, përfshirë
    edhe ato që janë krijuar artificialisht, quhen toka të mbuluara me ujë. Këshilli Kombëtar i Ujit përcakton
    kufijtë e tyre.
    2. Të gjitha veprimtaritë, që kryhen ose ndikojnë mbi to, janë objekt i autorizimeve, lejeve dhe
    koncesioneve.
    Neni 63
    Zonat e rrezikshme për shëndetin
    Këshilli Kombëtar i Ujit, në bashkëpunim me organet përkatëse shëndetësore dhe ato të
    mbrojtjes së mjedisit, përcakton zonat e rrezikshme për jetën dhe shëndetin e njerëzve, që janë shpallur si
    të dëmshme për interesat publikë dhe vendos tharjen e tokave që janë nën ujë.
    KREU IX
    MBROJTJA E BRIGJEVE
    Neni 64
    Mbrojtja e brigjeve
    Mbrojtja e brigjeve është detyrë publike, që realizohet me anë të ndërtimeve, rindërtimeve dhe
    mirëmbajtjes së pritave, veprave veshëse dhe veprave e masave të tjera teknike, ku përfshihen edhe ato
    biologjike.
    Neni 65
    Mbrojtja e përkohshme
    Personat fizikë a juridikë, vendas dhe të huaj, pas marrjes së miratimit nga organet e
    administrimit dhe menaxhimit të burimeve ujore, mund të kryejnë veprimtari mbrojtëse të përkohshme në
    raste emergjence.
    Neni 66
    Veprimtaritë ndërtimore në brigje
    Organet përgjegjëse të planifikimit të territorit në njësitë e qeverisjes vendore lëshojnë leje për
    ndërtimin, rindërtimin apo shembjen e objekteve mbrojtëse të brigjeve, mureve, pritave e veprave të tjera
    në brigje, vetëm pasi pajisen me autorizim të posaçëm nga organet e administrimit dhe të menaxhimit të
    burimeve ujore.
    8524
    Neni 67
    Veprimtari të ndaluara në brigje dhe plazhe
    1. Në brigje, plazhe dhe në zonat e vërshimit ndalohen:
    a) ndryshimi ose zhvendosja e mbulesës bimore natyrore apo artificiale;
    b) marrja e materialeve inerte, rërë, zhavorr, gurë ose plisa;
    c) ndërtimi i vendeve të parkimit për mjete ujore dhe automjete tokësore;
    ç) krijimi i vendeve të thata për rrjetat;
    d) gërmimi, shpimi ose shpëlarjet;
    dh) hedhja apo depozitimi i materialeve inerte që dalin nga prishja e objekteve ndërtimore,
    gërmimeve të ndryshme, si dhe veprimtarive të tjera që gjenerojnë mbetje;
    e) shkarkimi i ujërave të ndotura urbane e industriale të patrajtuara.
    2. Organet e menaxhimit dhe administrimit të burimeve ujore, në bashkëpunim me organet
    përgjegjëse të rregullimit e planifikimit të territorit, me qëllim sigurimin dhe mirëmbajtjen e bregut, kanë
    të drejtë të kufizojnë ose të ndalojnë shfrytëzimin e plazhit, të fundit të detit, të dunave, të brigjeve të
    pjerrëta dhe të çdo sipërfaqeje tjetër që është përcaktuar për mbrojtjen e bregut dhe mirëmbajtjen e tij.
    KREU X
    EFEKTET E DËMSHME TË UJIT
    Neni 68
    Përmbytjet
    1. Organet e menaxhimit dhe administrimit të burimeve ujore, për të garantuar sigurinë e
    njerëzve, gjësë së gjallë dhe të pronave, marrin masat e nevojshme brenda sipërfaqeve që preken nga
    përmbytjet. Në rast përmbytjesh të mëdha, ato, në bashkëpunim me strukturat dhe organet përgjegjëse
    për emergjencat civile, urdhërojnë ekzekutimin e punimeve të emergjencës, duke kërkuar nga përdoruesit
    e ujit të gjitha pajisjet dhe materialet e nevojshme për këtë qëllim.
    2. Organet e menaxhimit dhe administrimit të burimeve ujore, në bashkëpunim me strukturat dhe
    organet e qeverisjes vendore, janë përgjegjëse për parandalimin, përballimin dhe për rehabilitimin e
    gjendjes së shkaktuar.
    3. Çdo person fizik apo juridik, subjekt i lejes, autorizimit, koncesionit detyrohet të
    bashkëpunojë me dhënien e çfarëdolloj ndihme dhe informacioni me autoritetet përgjegjëse të përcaktuara
    në këtë nen për eliminimin e pasojave të përmbytjeve dhe efekteve të tjera të dëmshme të ujit.
    4. Shkarkimet maksimale nga përdoruesit e ujit bëhen në përputhje me kushtet dhe kriteret
    përcaktuara në planet e menaxhimit të baseneve, si dhe akte të tjera nënligjore.
    5. Për pikën 4 të këtij neni përjashtim bëjnë rastet kur shkarkimet bëhen të detyruara nga ardhja
    e plotave maksimale.
    6. Kushtet dhe kriteret për shkarkimet maksimale miratohen me vendim të Këshillit të
    Ministrave.
    Neni 69
    Tokat e përmbytura
    1. Tokat, që mund të përmbyten gjatë daljes nga shtrati i zakonshëm i liqeneve, pellgjeve,
    rezervuarëve, lumenjve, përrenjve e rrjedhave të tjera, ruajnë statusin e tyre të mëparshëm ligjor.
    2. Këshilli Kombëtar i Ujit, pas marrjes së mendimit nga strukturat drejtuese vendore, si dhe nga
    strukturat dhe organet përgjegjëse për emergjencat civile, në raste të veçanta vendos kufizime për
    përdorimin e zonave të përmbytura ose të zonave që janë nën efektet e dëmshme të ujit, kur këto
    rrezikojnë jetën e njerëzve, të gjësë së gjallë apo pronën publike e private.
    3. Magazinimi i materialeve dhe lëndëve që mund të shpëlahen në ujë dhe ndërtimi i objekteve të
    reja në zonat e kërcënuara nga përmbytjet janë të ndaluar.
    8525
    Neni 70
    Planifikimi i menaxhimit të rrezikut nga përmbytjet
    1. Ministria, në bashkëpunim me ministrinë përgjegjëse për emergjencat civile, harton akte
    nënligjore për planet dhe rregullat për menaxhimin e rrezikut nga përmbytjet, në përputhje me
    legjislacionin në fuqi për emergjencat civile dhe me Planin Kombëtar të Emergjencave Civile.
    2. Këshilli i basenit ujor harton për rrethet e basenit ujor të tij planin e menaxhimit të rrezikut
    nga përmbytjet, i cili fokusohet në parandalimin, mbrojtjen, gatishmërinë, përfshirë parashikimin e
    përmbytjeve dhe sistemet e paralajmërimit të hershëm, të cilin e paraqet për miratim në strukturat
    përgjegjëse për emergjencat civile.
    3. Plani i menaxhimit të rrezikut nga përmbytjet hartohet duke marrë në konsideratë
    karakteristikat përkatëse të baseneve ujore. Planet e menaxhimit të përmbytjeve përfshijnë edhe
    promovimin e praktikave të përdorimit të qëndrueshëm të tokës, përmirësimin e aftësisë mbajtëse të ujit,
    kontrollin nga përmbytjet të zonave të caktuara, në rast përmbytjeje.
    4. Plani i menaxhimit të rrezikut nga përmbytjet është pjesë përbërëse e planit të menaxhimit të
    basenit ujor.
    KREU XI
    VEPRAT DHE OBJEKTET UJORE
    Neni 71
    Ndërtimi
    1. Ndërtimi i veprave dhe objekteve për shfrytëzimin e burimeve ujore dhe parandalimin e
    veprimeve të dëmshme të ujit, që bëhen për shërbime publike, është objekt i autorizimeve, lejeve ose
    koncesioneve, sipas legjislacionit në fuqi.
    2. Personi juridik, përgjegjës për ndërtimin, brenda 30 ditëve nga përfundimi i veprës a objektit,
    duhet të njoftojë organet e administrimit a menaxhimit të burimeve ujore, që kanë lejuar kryerjen e
    veprimtarisë, që të kryejnë inspektimin përfundimtar në këtë vepër a objekt ujor.
    Neni 72
    Kompetencat e organeve të menaxhimit dhe administrimit
    të burimeve ujore
    1. Organet e administrimit të burimeve ujore, në bashkëpunim me inspektoratin që mbulon
    fushën e mjedisit dhe organet e qeverisjes vendore, kanë të drejtë të mbikëqyrin e të detyrojnë subjektet,
    persona fizikë apo juridikë, për instalimin e pajisjeve për mbajtjen nën kontroll dhe matjen e sasisë së
    përdorimit të ujit në tokë private, si dhe të servituteve që nevojiten për hyrjen në instalime të tilla, për
    punën përgatitore dhe për ndërtimin.
    2. Organet e administrimit të burimeve ujore, në bashkëpunim me inspektoratin që mbulon
    fushën e mjedisit, kanë të drejtë të kontrollojnë vënien në punë në afatet e përcaktuara në leje dhe
    mirëmbajtjen e objekteve ujore, si dhe të vendosin sanksione e të detyrojnë vendosjen e tubacioneve të
    transportit të ujit të pijshëm ose atij të kanalizimeve.
    3. Organet e menaxhimit të burimeve ujore, në bashkëpunim me inspektoratin që mbulon fushën
    e mjedisit, kryejnë kontrolle periodike të punimeve dhe objekteve ujore. Për këtë qëllim, personat e
    autorizuar prej tyre kanë të drejtë të inspektojnë veprat, objektet dhe të kërkojnë të dhëna e
    dokumentacionin lidhur me to.
    8526
    KREU XII
    SHKARKIMET DHE KANALIZIMET
    Neni 73
    Shkarkimet e lëngshme
    1. Shkarkimet në ujë, tokë, nëntokë bëhen me leje ose autorizim, të lëshuar nga organet e
    menaxhimit dhe administrimit të burimeve ujore, në përputhje me legjislacionin në fuqi.
    2. Këshilli Ministrave, me propozim të ministrit, miraton normat e shkarkimeve të lëngshme dhe
    kërkesat e përgjithshme e specifike për lloje të ndryshme të veprimtarive, si rezultat i të cilave kryhen
    shkarkime të lëngshme në mjedis.
    Neni 74
    Sistemi i kanalizimeve të ujërave të ndotura
    1. Për të gjitha veprimtaritë që gjenerojnë ujëra të ndotura është e detyrueshme të lidhen dhe të
    përdoren kanalizimet e ujërave të ndotura, në përputhje me legjislacionin që rregullon shërbimet e
    furnizimit me ujë dhe kanalizimeve, si dhe me aktet nënligjore që zbatohen në këtë fushë.
    2. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit dhe ministrit përgjegjës për punët publike,
    miraton kriteret mjedisore për ndërtimin dhe funksionimin e sistemeve të kanalizimeve.
    3. Sistemi i ujërave të ndotura planifikohet i tillë që të largojë me shpejtësi e të derdhë në vende
    të caktuara, larg vendbanimeve njerëzore, ujërat e kanalizimeve që vijnë nga godinat publike ose private.
    4. Ndërtimi i sistemit të kanalizimeve duhet jetë i tillë që të shmangë derdhjet, të cilat, në
    destinacionin e tyre përfundimtar, ndotin ujërat sipërfaqësore, nëntokësore, si dhe ujërat bregdetare.
    5. Subjekte të caktuara mund të marrin përgjegjësinë e grumbullimit, transportimit, trajtimit dhe
    derdhjes në vendet e caktuara të ujërave të kanalizimeve.
    Neni 75
    Sistemi individual dhe kolektiv i kanalizimeve
    1. Kur disa persona përdorin një sistem të përbashkët për kanalizimet, përgjegjës para organeve
    të administrimit të burimeve ujore është enti që i shërben sistemit kolektiv të kanalizimeve.
    2. Në rastin e një sistemi individual kanalizimesh, shkarkuesi është përgjegjës para organeve të
    administrimit të burimeve ujore, qoftë ky familjar ose jofamiljar.
    Neni 76
    Impiantet e trajtimit të ujërave të ndotura
    Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit dhe ministrit përgjegjës për punët publike,
    miraton rregullore dhe akte normative për projektimin, ndërtimin dhe shfrytëzimin e sistemeve të
    impianteve të trajtimit të ujërave të ndotura.
    KREU XIII
    LEJET DHE AUTORIZIMET PËR SHKARKIMET
    E UJËRAVE TË NDOTURA
    Neni 77
    Dispozita të përbashkëta për leje dhe autorizime
    1. Kërkesa për leje dhe autorizim për shkarkimet duhet të përmbajë në hollësi kriteret që duhet të
    plotësohen nga shkarkuesi, siç parashikohet në aktet nënligjore në fuqi. Në to përfshihen një përshkrim i
    8527
    impiantit të trajtimit, i pajisjeve dhe i procedurave monitoruese për të siguruar funksionimin e tij korrekt,
    si dhe çdo përkufizim i vendosur për përmbajtjen kimike dhe bakterologjike të shkarkimit.
    2. Karakteristikat e lejeve dhe autorizimeve të shkarkimit janë të njëjta me ato të përdorimit të
    ujit. Në çdo rast, ato përmbajnë kushtet lidhur me impiantet e trajtimit e të monitorimit, si dhe në bazë të
    tyre do të vendoset për standardet e ujërave të trajtuara.
    3. Lejet dhe autorizimet për veprimtaritë e shkarkimit të lëngjeve që mund të shkaktojnë
    infiltrimin ose akumulimin me kohë në ujërat sipërfaqësore, shtretërit natyrorë ose artificialë, shtresat
    ujëmbajtëse ose ujërat nëntokësore do të jepen vetëm pas një studimi kompleks të bërë brenda një viti nga
    data e kërkesës për leje shkarkimi. Studimi do të kryhet nga institucione të licencuara ose të akredituara,
    në përputhje me legjislacionin në fuqi.
    4. Ripërdorimi i ujërave të ndotura është objekt i lejeve administrative. Në rast se ripërdorimi i
    ujërave do të bëhet nga një subjekt i ndryshëm nga subjekti i parë, atëherë të dyja subjektet duhet të
    pajisen me leje të veçanta. Këshilli Kombëtar i Ujit përcakton rregullat për ripërdorimin e drejtpërdrejtë
    të ujërave të ndotura, duke u bazuar në proceset e trajtimit, cilësisë dhe qëllimin e përdorimit të këtyre
    ujërave pas trajtimit.
    Neni 78
    Lejet administrative
    Leja, autorizimi për shkarkimin nga shoqëritë ose industritë, që bëjnë ose mund të bëjnë
    shkarkime ujërash të ndotura, jepen në bazë të akteve nënligjore dhe vetëm me kushtin që të jetë marrë
    më parë leja, autorizimi për shkarkimin.
    Neni 79
    Refuzimi i lejeve dhe autorizimeve
    Organet e administrimit të ujit kanë të drejtë të refuzojnë lejet dhe autorizimet për veprimtari ose
    procese industriale, derdhjet e të cilave, pavarësisht nga trajtimi, paraqesin një rrezik serioz për ndotjen e
    burimeve ujore, sistemin ekologjik dhe mjedisin.
    Neni 80
    Ndryshimi i lejeve
    1. Këshilli i basenit ujor ka të drejtë të vendosë në lidhje me pezullimin e përkohshëm, të
    përhershëm ose ndryshimin e lejes dhe autorizimit, kur është në kompetencën e këtij organi, nëse
    rrethanat, në të cilat është bazuar dhënia e tyre, kanë ndryshuar ose kur krijohen rrethana të reja, të cilat,
    nëse do të kishin ekzistuar në kohën e dhënies, do të kishin çuar në refuzim të lejes ose lëshimin e lejes
    me kushte dhe afate të tjera.
    2. Këshilli i basenit ujor, për rastet kur kompetencën për pezullimin e përkohshëm, të
    përhershëm ose ndryshimin e lejes dhe autorizimit e ka Këshilli Kombëtar i Ujit, bën propozimet
    përkatëse me vendim formal, i cili i dërgohet Sekretariatit Teknik të Këshillit Kombëtar të Ujit për t’u
    shqyrtuar nga Këshilli Kombëtar i Ujit.
    Neni 81
    Ndërprerja e veprimtarive të shkarkimit të ujërave të ndotura
    Organet e administrimit të ujit kanë të drejtë të urdhërojnë ndërprerjen e menjëhershme të të
    gjitha veprimtarive apo të pjesëve të veçanta të tyre, lidhur me shkarkimet e ujërave të ndotura, nga të
    cilat rezultojnë shkarkime të paautorizuara që dëmtojnë interesin publik.
    8528
    Neni 82
    Pagesat për shpenzimet administrative
    Aktivitetet e autorizuara të shkarkimit u nënshtrohen pagesave administrative, sipas kritereve dhe
    tarifave të vendosura nga Këshilli i Ministrave.
    KREU XIV
    SERVITUTET
    Neni 83
    Servitutet
    Pronarët e tokave, për çështjet e servituteve që lidhen me rrjedhjen dhe marrjen e ujërave, u
    referohen përcaktimeve të bëra në dispozitat e Kodit Civil.
    Neni 84
    Veprimtaritë në brigje
    Në tokat, pronë private dhe shtetërore, përbri brigjeve të lumenjve, përrenjve, kanaleve,
    liqeneve, pellgjeve, rezervuarëve, lagunave bregdetare dhe deteve duhet, detyrimisht, të lihet:
    a) një sipërfaqe toke e lirë për përdorim publik, me gjerësi nga 5 deri në 100 metra nga këto
    brigje, sipas përkufizimit të bërë në këtë ligj. Gjerësia e saj mund të shtrihet më tej në afërsi të grykës së
    lumenjve, në rrethinat e ngushta të rezervuarëve ose kur kushtet topografike dhe hidrologjike të
    lumenjve, liqeneve ose rezervuarëve e bëjnë të nevojshme për sigurimin e njerëzve dhe të pasurisë.
    Veprimtaritë në këto zona përcaktohen me akte të Këshillit Kombëtar të Ujit;
    b) një sipërfaqe toke e lirë për zhvillimin e veprimtarive që përcaktohen nga Këshilli Kombëtar i
    Ujit, me gjerësi nga 100 m deri në 200 m.
    KREU XV
    MONITORIMI
    Neni 85
    Monitorimi i statusit të ujërave të brendshme detare, sipërfaqësore, nëntokësore dhe zonave të
    mbrojtura
    1. Këshilli i basenit ujor zbaton programin e monitorimit të statusit të ujërave, në mënyrë që të
    përcaktohet një rishikim koherent dhe i kuptueshëm i statusit të ujit, brenda secilit basen.
    2. Për ujërat sipërfaqësore, programe të tilla mbulojnë:
    a) statusin ekologjik, kimik e mikrobiologjik, potencialin ekologjik, si dhe biodiversitetin;
    b) vëllimin dhe nivelin ose shkallën e rrjedhjes që kërkohet për të arritur statusin përkatës
    ekologjik dhe kimik, potencialin ekologjik.
    3. Për ujërat tokësore, këto programe mbulojnë monitorimin e statusit kimik dhe të statusit
    sasior.
    4. Sipas rastit, programet e përmendura në pikat 1, 2 dhe 3 të këtij neni plotësohen duke iu
    referuar edhe specifikimeve të dhëna në legjislacionin për zonat e mbrojtura.
    5. Programi për ujërat nëntokësore mbulon dhe trajton monitorimin e statusit kimik dhe sasior.
    6. Këto programe do të vihen në zbatim jo më vonë se 6 vjet pas miratimit të këtij ligji.
    7. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton kërkesat për programet e
    monitorimit, sipas këtij neni.
    8529
    Neni 86
    Monitorimi dhe menaxhimi i të dhënave
    1. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton rregulloren për hartimin e programit
    të monitorimit sistematik të kushteve të ujërave sipërfaqësore e nëntokësore dhe të zonave të mbrojtura.
    2. Rregullorja përcakton parametrat që do të monitorohen, procedurat dhe masat teknike të
    nevojshme, përfshirë, por pa u kufizuar në kërkesat për marrjen e mostrave dhe analizave për secilin
    parametër, kontrollin e cilësisë, praktikat laboratorike, regjistrimin dhe menaxhimin e të dhënave.
    3. Rregullorja përcakton kriteret për botimin e buletineve periodike vjetore dhe shumëvjeçare,
    me akses publik, të monitorimit të ujërave sipërfaqësore e nëntokësore dhe të zonave të mbrojtura.
    Neni 87
    Monitorimi i trupave ujorë të përcaktuar për prodhimin e ujit të pijshëm
    Agjencia e basenit ujor është institucioni përgjegjës për monitorimin e trupave ujorë
    sipërfaqësorë dhe nëntokësorë, të përcaktuar për prodhimin e ujit të pijshëm.
    KREU XVI
    KADASTRA KOMBËTARE E BURIMEVE UJORE DHE REGJISTRI KOMBËTAR I
    AUTORIZIMEVE, LEJEVE E KONCESIONEVE PËR PËRDORIMIN E BURIMEVE UJORE
    Neni 88
    Kadastra Kombëtare e Burimeve Ujore
    1. Ministria është organi që krijon, menaxhon dhe përditëson Kadastrën Kombëtare të Burimeve
    Ujore.
    2. Kadastra Kombëtare e Burimeve Ujore përmban të dhëna për:
    a) ujërat sipërfaqësore që klasifikohen sipas statusit të tyre kimik dhe ekologjik;
    b) zonat e mbrojtura;
    c) trupat ujorë tepër të modifikuar;
    ç) lejet e mjedisit për të ushtruar veprimtari, si rezultat i të cilave shkarkohen ujëra të përdorura
    në trupat ujorë;
    d) zonat e prirura ndaj eutrofikimit dhe zonat ndaj nitrateve;
    dh) zonat e mbrojtjes higjieno-sanitare;
    e) zonat e mbrojtjes emergjente;
    ë) zona të veçanta ruajtjeje;
    f) zonat e rrezikshme për shëndetin;
    g) trupat ujorë të përcaktuar për prodhimin e ujit të pijshëm.
    3. Këshilli i Ministrave, me propozim të ministrit, miraton kërkesat, kushtet, procedurat, fondet
    e nevojshme buxhetore për krijimin, mbajtjen, menaxhimin dhe përditësimin e Kadastrës Kombëtare të
    Burimeve Ujore.
    4. Të gjitha institucionet, entet dhe subjektet e tjera, publike ose jopublike, që merren me
    menaxhimin e burimeve ujore, detyrohen të caktojnë një përfaqësues që mban marrëdhënie me
    Sekretariatin Teknik të Këshillit Kombëtar të Ujit dhe dërgon të dhënat në Kadastrën Kombëtare të
    Burimeve Ujore, në bazë të formave dhe procedurave përkatëse të parashikuara me vendim të Këshillit të
    Ministrave.
    5. Kadastra Kombëtare e Burimeve Ujore dhe të dhënat e saj mbahen, menaxhohen dhe
    përditësohen nëpërmjet sistemit dhe arkivit elektronik.
    8530
    Neni 89
    Funksionet e Kadastrës Kombëtare të Burimeve Ujore
    1. Informacioni në Kadastrën Kombëtare të Burimeve Ujore organizohet sipas të dhënave
    elektronike të integruara për burimet ujore, në mënyrë të pavarur dhe në bashkëpunim me njëra-tjetrën.
    Organet përgjegjëse për menaxhimin e burimeve ujore krijojnë, mbajnë dhe menaxhojnë përkatësisht
    bazën e të dhënave.
    2. Kadastra Kombëtare e Burimeve Ujore dhe të dhënat e tij publikohen në faqen zyrtare të
    ministrisë.
    3. Të dhënat e Kadastrës Kombëtare të Burimeve Ujore përdoren nga autoritetet dhe institucionet
    e tjera publike, kombëtare ose vendore, në përputhje me këtë ligj dhe me akte të tjera ligjore e
    nënligjore.
    4. Çdo institucion hedh në Kadastrën Kombëtare të Burimeve Ujore pjesën e vet të të dhënave
    dhe i publikon ato në faqen e vet elektronike.
    Neni 90
    Regjistri Kombëtar i autorizimeve, lejeve e koncesioneve
    për përdorimin e burimeve ujore
    1. Agjencia e basenit ujor mban regjistrin ku shënohen të gjitha licencat, autorizimet, lejet,
    koncesionet e lëshuara, në përputhje me këtë ligj dhe aktet nënligjore në zbatim të tij.
    2. Ministria krijon, mban, menaxhon dhe përditëson Regjistrin Kombëtar për të gjitha lejet,
    autorizimet dhe koncesionet e lëshuara nga organet e menaxhimit dhe administrimit të burimeve ujore.
    3. Në çdo regjistër evidentohen:
    a) të dhënat për të gjitha kërkesat, autorizimet, lejet dhe koncesionet e reja, të kërkuara në
    përputhje me këtë ligj ose për ndryshimin, rinovimin apo heqjen dorë nga ato ekzistuese;
    b) procedurat e vënies në zbatim të këtyre autorizimeve, lejeve dhe koncesioneve.
    4. Këshillat e baseneve ujore i përcjellin ministrisë të dhënat dhe informacionin që disponojnë në
    regjistrat e tyre, në përputhje me parashikimet e këtij ligji.
    KREU XVII
    INFORMIMI I PUBLIKUT DHE KONSULTIMI
    Neni 91
    E drejta për të marrë dhe për të përdorur informacionin për burimet ujore
    1. Çdo person fizik dhe juridik ka të drejtën t’i mundësohet dhënia e informacionit të
    disponueshëm në lidhje me burimet ujore.
    2. Publikut i jepet informacion për dokumentet bazë dhe të dhënat e përdorura për hartimin e
    planeve të menaxhimit të baseneve, si dhe i krijohet mundësia për të marrë pjesë në procesin e
    konsultimit dhe komentimit të planeve të menaxhimit të baseneve ujore.
    KREU XVIII
    DISPOZITAT FINANCIARE
    Neni 92
    Tarifat për përdorimin e ujit
    1. Këshilli i Ministrave miraton tarifat që paguhen për përdorimin e ujit, duke pasur parasysh
    këto faktorë:
    a) llojin e ujit që kërkohet për përdorim;
    b) qëllimin e përdorimit të ujit;
    8531
    c) stinën e vitit, gjatë së cilës përdoret uji;
    ç) sasinë e ujit që do të merret;
    d) zërat e shpenzimeve të planifikimit, ndërtimit, shfrytëzimit, mirëmbajtjes e amortizimit të
    objekteve ujore dhe të ardhurat e parashikuara për përdoruesin e ujit nga përdorimi i këtij objekti ujor;
    dh) përshtatshmërinë e impianteve për trajtimin dhe largimin e ujit pas përdorimit, në kuptimin e
    ndikimit mbi shëndetin e njerëzve, cilësinë e ujit dhe mjedisin.
    2. Tarifat e përdorimit të ujërave ndërkufitare përcaktohen me vendim të Këshillit të Ministrave.
    3. Përjashtohen nga pagimi i tarifave të ujit forcat zjarrfikëse, qofshin këto subjekte publike apo
    private, të cilat përdorin ujin për rastet e shuarjes së zjarrit.
    Neni 93
    Shpenzimet administrative
    1. Kushdo, që kërkon të ushtrojë veprimtari që lidhen me përdorimin apo shkarkimin e ujit, për
    ndërtimin e objekteve a veprave ujore, sipas këtij ligji, detyrohet të paguajë për shpenzimet
    administrative.
    2. Këshilli i Ministrave, me propozim të Këshillit Kombëtar të Ujit, miraton tarifat për
    shpenzimet administrative.
    Neni 94
    Mbledhja e tarifave dhe pagesave për shpenzimet administrative
    1. Tarifat e përdorimit të ujit dhe pagesat për shpenzimet administrative mblidhen nga organet e
    menaxhimit të burimeve ujore.
    2. Të ardhurat, që krijohen nga shpenzimet administrative, gjobat dhe tarifat për përdorimin e
    ujit kalojnë në Buxhetin e Shtetit.
    Neni 95
    Organet përgjegjëse për zbatimin e ligjit
    1. Organet e administrimit të burimeve ujore, njësitë e qeverisjes vendore, strukturat e ministrisë
    përgjegjëse për shëndetësinë, për bujqësinë, strukturat dhe organet e emergjencave civile, të rregullimit e
    planifikimit të territorit janë përgjegjëse për marrjen e masave dhe zbatimin e dispozitave të këtij ligji.
    2. Inspektoratet, që mbulojnë fushën e mjedisit, shëndetësisë dhe bujqësisë, janë përgjegjëse për
    zbatimin e dispozitave të këtij ligji.
    3. Inspektorati, që mbulon fushën e mbrojtjes së mjedisit, dhe agjencitë rajonale të mjedisit janë
    përgjegjëse për zbatimin e dispozitave të këtij ligji, në përputhje me dispozitat e ligjit nr. 10 431, datë
    9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”.
    4. Përdoruesit e angazhuar në fushën e menaxhimit të ujërave, mbi të cilët zbatohet ky ligj, u
    japin inspektorëve që mbulojnë fushën e mjedisit të gjithë asistencën e nevojshme për kryerjen e
    inspektimeve në atë veprimtari, për marrjen, analizimin dhe grumbullimin e gjithë informacionit të
    nevojshëm për realizimin e detyrave të tyre, për qëllime të këtij ligji, në përputhje me kërkesat e ligjit nr.
    10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit”.
    5. Inspektimi për verifikimin e respektimit të kërkesave ligjore bëhet në përputhje me këtë ligj,
    me ligjin nr. 10 431, datë 9.6.2011 “Për mbrojtjen e mjedisit” dhe me ligjin nr. 10 433, datë 16.6.2011
    “Për inspektimin në Republikën e Shqipërisë”.
    8532
    KREU XIX
    KUNDËRVAJTJET ADMINISTRATIVE
    Neni 96
    Inspektimi dhe konstatimi i shkeljes administrative
    1. Kontrolli për verifikimin e respektimit të kërkesave ligjore bëhet nga Inspektorati Ndërtimor e
    Urbanistik Kombëtar, në përputhje me këtë ligj dhe me ligjin nr. 10 433, datë 16.6.2011 “Për
    inspektimin në Republikën e Shqipërisë”.
    2. Kur konstaton shkeljen e dispozitave të këtij ligji, inspektori i inspektoratit që mbulon fushën
    e mbrojtjes së mjedisit vendos dënimin kryesor me gjobë, si dhe dënime të tjera plotësuese.
    Neni 97
    Sanksionet administrative
    Shkeljet e dispozitave të këtij ligji, kur nuk përbëjnë vepër penale, përbëjnë kundërvajtje
    administrative dhe ndëshkohen si më poshtë:
    1. Shkarkimi në mjedis i ujërave të përdorura industriale, në kundërshtim me parashikimin e
    pikës 7 të nenit 30 të këtij ligji, përbën kundërvajtje administrative dhe dënohet me gjobë nga 1 000 000
    lekë deri në 5 000 000 lekë.
    2. Veprimet e kryera në kundërshtim me nenin 39 të këtij ligji, lidhur me sasinë e rrjedhjes
    minimale ekologjike për çdo trup ujor natyror, përbëjnë kundërvajtje administrative dhe dënohen me
    gjobë nga 1 000 000 lekë deri në 2 000 000 lekë.
    3. Lundrueshmëria dhe ndërtimi i strukturave ankoruese, portuale, i veprave mbrojtëse
    bregdetare dhe ishujve artificialë në det, të parashikuara në shkronjat “a” dhe “b” të pikës 2 të nenit 41
    të këtij ligji, kur kryhen pa lejen e Këshillit Kombëtar të Ujit, përbëjnë kundërvajtje administrative dhe
    dënohen me gjobë nga 1 000 000 lekë deri në 2 000 000 lekë.
    4. Mospajisja me autorizim nga organet e administrimit dhe menaxhimit të ujërave për
    veprimtaritë e parashikuara në shkronjat “a”, “b” dhe “c” të pikës 1 të nenit 42 të këtij ligji, përbën
    kundërvajtje administrative dhe dënohet me gjobë nga 100 000 lekë deri në 500 000 lekë.
    5. Nxjerrja e materialeve inerte, si rërë, zhavor, që nxirren nga shtretërit e lumenjve, përrenjve,
    liqeneve me ose pa ujë, në kundërshtim me nenin 44 të këtij ligji, përbën kundërvajtje administrative dhe
    dënohet me gjobë nga 1 000 000 lekë deri në 2 000 000 lekë.
    6. Shpimet dhe ndërhyrjet në zonën e burimeve natyrore të ujërave kurative, termale,
    termominerale dhe gjeotermale, si dhe thithja me pompa e ujërave kurative, termale, termominerale dhe
    gjeotermale direkt nga gryka e burimit, në kundërshtim me shkronjat “g” dhe “h” të pikës 1 të nenit 48
    të këtij ligji, përbën kundërvajtje administrative dhe dënohen me gjobë nga 500 000 lekë deri në
    1 000 000 lekë.
    7. Shfrytëzimi i burimeve natyrore të ujërave kurative, minerale, termominerale dhe gjeotermale
    pa lejen e organeve të menaxhimit të burimeve ujore, si dhe ndryshimi i destinacionit të këtyre burimeve,
    në kundërshtim me pikën 2 të nenit 48 të këtij ligji, përbëjnë kundërvajtje administrative dhe dënohen me
    gjobë nga 500 000 lekë deri në 1 000 000 lekë.
    8. Ushtrimi i aktivitetit mbi bazë tregtare nga shpuesit profesionistë të puseve pa licencë nga
    QKL-ja, në kundërshtim me pikën 1 të nenit 56 të këtij ligji, përbën kundërvajtje administrative dhe
    dënohet me gjobë nga 100 000 lekë deri në 500 000 lekë.
    9. Mosparaqitja në afat e raportit të shpimit nga ana e shpuesit profesionist në organet e
    administrimit të burimeve ujore, në përfundim të shpimit, e parashikuar në pikën 3 të nenit 56 të këtij
    ligji, përbën kundërvajtje administrative dhe dënohet me gjobë nga 100 000 lekë deri në 300 000 lekë.
    10. Ushtrimi i veprimtarisë së shpimit për nxjerrje uji nga subjekte fizike, juridike apo persona
    të palicencuar, që ndërmarrin operacione shpimi pa u pajisur më parë me lejen për shpim nga organet e
    menaxhimit të burimeve ujore, të parashikuar në pikën 6 të nenit 56 të këtij ligji, përbën kundërvajtje
    administrative dhe dënohet me gjobë nga 300 000 lekë deri në 500 000 lekë.
    8533
    11. Kryerja e veprimtarive pa lejet apo autorizimet përkatëse në zonat e mbrojtjes higjienosanitare,
    të parashikuara në shkronjat “a”, “b” e “c” të pikës 3 të nenit 57 të këtij ligji, përbën
    kundërvajtje administrative dhe dënohet me gjobë nga 500 000 lekë deri në 1 000 000 lekë.
    12. Veprimet që kryhen në kundërshtim me nenet 67, 69 pika 3 dhe 84 të këtij ligji, lidhur me
    veprime për mbrojtjen e brigjeve, kryerjen e veprimtarive në brigje pa lejet përkatëse, për kryerjen e
    veprimtarive të ndaluara në brigje dhe plazhe, për magazinimin e materialeve e lëndëve dhe ndërtimin e
    objekteve të reja në zonat e kërcënuara nga përmbytjet, si dhe për ndërtimin e veprave dhe objekteve
    ujore pa lejet përkatëse, përbëjnë kundërvajtje administrative dhe dënohen me gjobë nga 1 000 000 lekë
    deri në 2 000 000 lekë.
    13. Veprimet që kryhen në kundërshtim me pikën 4 të nenit 68 të këtij ligji, lidhur me
    shkarkimet maksimale nga përdoruesit e ujit, të cilat nuk bëhen në përputhje me kushtet dhe kriteret e
    përcaktuara në planet e menaxhimit të baseneve, si dhe akteve të tjera nënligjore, përbëjnë kundërvajtje
    administrative dhe dënohen me gjobë nga 1 000 000 lekë deri në 2 000 000 lekë.
    14. Veprimet që kryhen në kundërshtim me pikën 1 të nenit 71 të këtij ligji, lidhur me ndërtimin
    e veprave dhe objekteve për shfrytëzimin e burimeve ujore, pa lejen apo autorizimin përkatës, përbëjnë
    kundërvajtje administrative dhe dënohen me gjobë nga 500 000 lekë deri në 1 000 000 lekë.
    15. Mosnjoftimi i organeve të administrimit apo menaxhimit të burimeve ujore për përfundimin e
    veprës apo objektit brenda afatit ligjor, sipas pikës 2 të nenit 71 të këtij ligji, përbën kundërvajtje
    administrative dhe dënohet me gjobë nga 100 000 lekë deri në 300 000 lekë.
    16. Shkarkimet në ujë, tokë, nëntokë apo në gropa, pa miratimin e lëshuar nga organi i
    menaxhimit të burimit ujor, parashikuar në pikën 1 të nenit 73 të këtij ligji, përbën kundërvajtje
    administrative dhe dënohet me gjobë nga 500 000 lekë deri në 1 000 000 lekë.
    17. Krahas dënimit me gjobë, në varësi të ndotjes dhe dëmtimit, vendoset dhe pezullimi i
    pjesshëm apo i plotë i aktivitetit, si edhe sekuestrimi i mjeteve dhe pajisjeve, të cilat kalojnë në rezervat e
    shtetit.
    Neni 98
    Klasifikimi i masave administrative
    Masat e gjobës, pezullimit të veprimtarisë deri në 10 ditë, pezullimit të veprimtarisë për një afat
    dymujor ose heqjes së lejes, të parashikuara në këtë ligj, janë dënime kryesore, ndërsa masat e tjera si
    sekuestrimi i mjeteve dhe pajisjeve, materialeve inerte gjendje janë dënime plotësuese.
    Neni 99
    Ankimi
    1. Kundër vendimit të organeve të menaxhimit dhe administrimit të burimeve ujore mund të
    bëhet ankim në gjykatën kompetente brenda 30 ditëve nga data e njoftimit të vendimit.
    2. Kundër vendimit të Inspektoratit Ndërtimor Urbanistik Kombëtar mund të bëhet ankim ose
    ankim i veçantë, në përputhje me ligjin nr. 10 433, datë 16.6.2011 “Për inspektimin në Republikën e
    Shqipërisë”.
    Neni 100
    Ekzekutimi i kundërvajtjeve administrative
    Ekzekutimi i masave administrative në zbatim të këtij ligji bëhet në përputhje me ligjin nr. 10
    279, datë 20.5.2010 “Për kundërvajtjet administrative”.
    8534
    KREU XX
    DISPOZITA KALIMTARE DHE TË FUNDIT
    Neni 101
    Propozimi dhe miratimi i akteve nënligjore
    1. Këshilli i Ministrave, brenda 3 vjetëve nga hyrja në fuqi e këtij ligji, miraton aktet nënligjore
    në zbatim të neneve 8, 17 pika 2, 22 pika 2, 25 pika 3, 26 pika 3, 29, 31 pika 1, 34 pika 3, 36 pika 2, 37
    pika 3, 41 pika 3, 42 pika 5, 44 pika 2, 47 pika 3, 48 pika 3, 50 pikat 1 dhe 6, 53 pika 3, 57 pika 2, 60,
    61, 68 pika 6, 73 pika 2, 74 pika 2, 76, 82, 85 pika 7, 86 pika 1, 88 pika 3, 92 pikat 1 dhe 2 dhe 93
    pika 2 të këtij ligji.
    2. Ministri miraton aktet nënligjore për zbatimin e neneve 26 pika 4, 27 pikat 1 dhe 2 dhe 35
    pika 1 të këtij ligji.
    3. Ministri, në bashkëpunim me ministrin përgjegjës për bujqësinë, ministrin përgjegjës për
    ekonominë dhe atë për shëndetësinë, nxjerr rregullore për zbatimin e pikës 2 të nenit 35 dhe pikës 2 të
    nenit 58 të këtij ligji.
    4. Këshilli Kombëtar i Ujit miraton aktet për zbatimin e neneve 9 pika 3, 17 pika 2, 23 pika 2,
    28 pika 4, 35 pika 1, 41 pika 2, 46 pika 1, 50 pika 3, 58 pika 1, 62 pika 1, 63, 69 pika 2, 77 pika 4 dhe
    84 shkronja “a” të këtij ligji.
    5. Ministri, në bashkëpunim me ministrin përgjegjës për emergjencat civile, miraton akte
    nënligjore për zbatimin e pikës 1 të nenit 70 të këtij ligji.
    Neni 102
    Kur leja ose autorizimi i lëshuar para hyrjes në fuqi të këtij ligji bie në kundërshtim me
    dispozitat e këtij ligji, ajo shfuqizohet, por pa i hequr të drejtën titullarit të vazhdojë aktivitetin deri në
    mbarim të afatit dhe, me mbarimin e tij, të aplikojë një leje ose autorizim të ri.
    Neni 103
    Shfuqizimet
    Me hyrjen në fuqi të këtij ligji, ligji nr. 8093, datë 21.3.1996 “Për rezervat ujore”, i ndryshuar,
    si dhe çdo dispozitë tjetër që bie në kundërshtim me dispozitat e këtij ligji shfuqizohen.
    Neni 104
    Hyrja në fuqi
    Ky ligj hyn në fuqi 1 vit pas botimit në Fletoren Zyrtare.
    Miratuar në datën 15.11.2012
    Shpallur me dekretin nr.7845, datë 3.12.2012 të Presidentit të Republikës së Shqipërisë,
    Bujar Nishani



    Share:



    Postuar nga: khoxha

    Data: 21/12/2012

    ikub#: 1212210188

    Shfleto artikuj te tjere per: BURIM, MENAXHIM, UJORI,

Versioni i plote | Publicitet | Kontakt

©2014 ikub.al